Εἰς ἑαυτόν: Ὅταν ἔρχῃς, τὸ ἀνθρώπινον πρᾶγμα ἔμπροσθέν σου, μὴ ἐκπλαγῇς οὐδὲ ἀπορείης· ἀλλʼ ἐρωτᾷ τὸν ἑαυτόν, Τίς ἐστὲ ἢ τί; Ἔπειτα γνώρισον αὐτό· Ὅτι ταῦτα πάντα γεννᾶται καὶ σβέννυται, καὶ τὰ πράγματα ὡς ποταμοί· σὺ δὲ ὅταν ἐλαῦνας παρδαλείας ὄψεως, οὐκ ἔπρεπε λυπεῖσθαι.
Μηδὲν ὑπερβολικῶς ἀγανακτεῖν εἰς τὰ τῶν ἄλλων ἔργα· ἀνθρώπων γὰρ ἔργα· ἐὰν ἐννοῇς τοῦτο, οὐ χαλεπώσεις· οὐ γὰρ ἔσται αἰσχρόν, ἐὰν ὃ μὲν ἄλλοι ποιεῖσιν, ἐκεῖνος ἔκαστος ἑαυτῷ ἔργον ποιεῖ. Ἄσχετον πρᾶγμα οὐκ ἔστιν· τὰ πάντα κατὰ φύσιν συμβαίνει.
Συνέψευσον ἑαυτῷ ὅτι τὰ πράγματα οὐχ ὑπὲρ σὲ ἐγένοντο· ἔρχονται καὶ ἀπέρχονται, ὡς ἀνεμοὶ καὶ κύματα. Ἀλλʼ ἐπὶ τῷ παρόντι ζῆθι, μὴ ἐν μῖζαις προβολαῖς χρόνου ἐπὶ τὰ μὴ ἔτι· οὐδεὶς ἀπολαύσεται τοῦ χρόνου ὃν ἀντεῖλεν.
Ὅταν θυμῷ καλυπτεῖ σὲ ἡ σκέψις μὴ ἀφεθῇς τῇ ἐπιθυμίᾳ ὡς ἐκφορᾶς· ἐπιτήδειος ἐστὶν ἡ νόησις ἡ ἡσύχιος, καὶ οὐ ποιεῖται ὑπʼ ἄλλων εἰ δὲ ἐκεῖνοι ὀργίζονται. Τὸ ἔργον οὐ τὸ θαῦμα τῶν λόγων ἐστὶν, ἀλλὰ ἡ ἡσυχία τῆς ψυχῆς.
Μάθε ὅτι πάντα ὅσα εἶδες ἄξια ἀγαθὰ, ἐκ φύσεως ἀνθρώπῳ ἔδοται· οὐκ ἐξ ἔξωθεν, οὐκ ἐξυπερβαίνει τὸ ἀνθρώπινον. Ἐὰν ὁρᾷς ἑαυτὸν ἐν καταφρονήσει, ἀἐὶ ἐπὶ τῇ φύσει ἐπιστρέψεις.
Μὴ παρίστησον ἑαυτὸν ἐν πολλαῖς ἐπιθυμίαις· ἡ τῶν πραγμάτων ὀρθή διάκρισις ἐλευθερίαν δίδωσιν. Τὰ ὑπʼ ἐσέῳ ἔχειν, οὐ τὰ πλείονα, ἀλλά τὰ ἀναγκαῖα, τοῦτο ἐστὶν εὐτυχία.
Οὐχ ὑπερβαλεῖν ἐπὶ τὰ ἄλλα τὰς πράξεις τῶν ἀνθρώπων· ἡ δίκαια κρίσις τοῖς πράγμασι χρηστὰ γίγνεται. Εἰ δὲ ἔχεις γνώμην ὅτι σὺ δίκαιος ἤ τι ποιήσεις, ἔστιν ἡψυχία· μὴ μέλλειν πρὸς ἐπαινεσμοὺς οὐδὲ πρὸς ὕβριν.
Πάντα ὅσα γίγνεται ἀπὸ τῶν ἄλλων, ὡς σὺ αὐτὸς γίνεσθαι, ἔσοδον τῆς φύσεως· σύνελθε, καὶ μὴ ἐννοὺς τὰ ἔξωθεν ὑπερβαλλόντως. Ἡ ψυχὴ ὡς κυβερνήτης κρατᾶ τὰ ὑπʼ αὐτῆς, μὴ τὰ ἄνω ὑπὸ τῶν ἄλλων.
Ἀσκήθηθι ἐν τῇ ἀρετῇ· οὐ γὰρ ἐπὶ φωνῶν τὰ ἀγαθὰ, ἀλλὰ ἐπὶ ἐργασιῶν. Οἱ φρόνιμοι τὰς ἐντολὰς τῆς φύσεως ὡς νόμον τηροῦσιν, καὶ οὐκ ὡς ἐπιταγὰς ξένων.
ἐπιστρέψον εἰς τὸν ἑαυτόν, καὶ ἔνθα εὑρήσεις τὰ ἀγαθά· οὐ χρῆ σοι ἐς τὰ ἔξω ἀτενίζειν, ἀλλὰ ἐν τῇ ἑαυτοῦ ψυχῇ ἔργα ποιεῖν. Ὅπου δὲ ἔσω ἡσύχιον, ἐκεῖ καὶ ἡ εὐτυχία.
Μὴ φοβοῦ τὸν θάνατον· ἐὰν ὁ θάνατος γένηται τὸ τέλος τοῦ φυσικοῦ κύκλου, οὐδὲν σε ἐκείνου δειγματίζει· μάλιστα δὲ ἡ συνεργία τῆς φύσεως ἐν τοῖς κύκλοις ἀναπαύεται. Ζῆθι τὸ παρόν, ὡς ἐὰν οὐδὲν τοῦ μέλλοντος ᾖ.