Ἄνδρα μοι ἔννεπε, Μοῦσα, πολύτροπον, ὃς μάλα πολλὰ πλάγχθη, ἐπεὶ Τροίης ἱερὸν πτολίεθρον ἔπερσεν· πολλὰ δ' ὅ γ' ἐν πόντῳ πάθεν ἄλγεα ὃν κατὰ θυμόν, ἀρνύμενος ἥν τε ψυχὴν καὶ νόστον ἑταίρων. Ἄλλοτε δὴ ποτ' ἐνὶ πολλοῖσιν ἔνιπεν ἐνὶ κλυτὰ νηῦς, ὅτ' ἔπλετο, καὶ ἔτμων ἄκρον νηῦς, Ἀργείην ἡγούμενος· ἀλλ' οὐκ ἂν ἀείσατο γαῖαν ἐν ἕρμασι·
πολλὰ τὰ γὰρ ἔργα καὶ ἄλγεα γένοντο, ὥς μιν ἔφερε θυμὸν ἠδ' ἑταίρων. Ἀλλ' ὅτε μιν ἔπηξεν ὑπὲρ νηὸς ἀνὰ νηυσὶν ἑταίρων, καὶ ἀγροῖσιν ἐπ' ἀνθρώποις· πολλαὶ γὰρ ἑτάρων ὕπνον ἔκαιν' ἐν ἦτορ,
Ἦλθον δ' ἄρα οἱ ἐπὶ νῆα στέργοντες ἑταῖροι, καὶ ἡμεῖς ἐνὶ κλυτῇσιν ἐν πλεθρόοισι κάθ' ἑσπέριδος ἀγών, ἀλλὰ μὴν ἀργὰ πολλὰ παθόντες, διὰ κακὸν ἀνθρώπων ὀλοΐων, χρημάτων ἐχείων·
πρώτην μὲν ἄρα τήνδε τ' ἐρέω παγκὰλα: οἳ μέν ῥα ἥμενοι, ἐνὶ σπήλαιθ' ἀνὰ κλυτὰ πρόβατα ποίεσαν· τῷ δ' ἄρα Πολύφημον, Κύκλωψ, ἔνιπεν· ὃς δ' ἐν στήθεσιν ἔχε σκορπίην τε κέδρος καὶ ἄλωρον ἄμπωσιν,
ἐν βραχίοσιν ἔσχε πυργὸν ὀξύπτερον· τῷ δ' ἔνιπεν· «Ὦ ξεῖνε, τίς εἶ; πῶς ἐπὶ νῆας ἦλθες; ποῖοί εἰσιν οἱ σὺν σοὶ; ἵνα θ' ἄρα καὶ ποίησαί σε μὴ τύχοιμεν ἀνὰ σπήλαιθ' ὄρχανον ἀνὰ πείρατα»·
Ὀδυσσεὺς δὲ πολύφρων ἔλεξε· «Ξεῖνε, ἐπὶ νῆας ἔφθασα πολλὴν ἀνάγκην ἔχων· ἐγὼ δ' Ἀχαιῶν ἄρχομαι, ἀπ' Ἰθάκης· ἐγὼ δ' Εὐρὼπην ἅρμενα ἕλον, ἑτάρους μεταφέρων·» ὁ δ' οὔ μιν ἄρ' ἐτρέφετο πιστὸν ἐν στίχῳ, ἀλλὰ μέγα φάσγανον ἔχων ἅπτετο·
ἔπειτα δὴ Πολύφημος ἔφατ' ἔπειτα· «Ὄφρα σ' ἔγωγ' ἴδω, τίς εἶ, καὶ πόθεν; ἔνθα μὲν σὺν ἑταίροισι πολὺ πῆμα παθῶν·» Ὀδυσσεὺς δ' ἀπεκρίνατο γρήγορεν· «Οὖτις μέγ' ἐγὼ κλισίην ἔπειτα πᾶσιν ὀνόμασί τε καταλέξω·» τοῖσι δ' ἄρα πάντα κατέλεξεν ὧδε·
καὶ τότε Πολύφημος παίειν ὄπασε καὶ μένος ἔσχεν· αὐτὰρ ἔπειτ' ἤγγισεν ὑπὲρ σπηλαίων τεράων, κραδίης ἄνω ἄπο· ἔνθα δὲ ἔκλυσε κακὰ τ' εἰπόν· «Ὀὖτις μ' ἔκτεινε!» ἦ τοι καὶ οἱ συνάναψαντες ἄλλοι Κύκλωπες ἐλθόντες, ἤγαγ' ἐπὶ τόδε,
τοῖσι δ' Ὀδυσσεὺς κλύων ὑπὸ μύθων ἴδεν ἔργα κακὰ πολλὰ· ἀλλ' αὖτις ἐπὶ σπήλαιο φεύγων ἐν ἀγιάλοισιν ἑταίροισι, ἐπεί ῥ' ἑτάρους τόνδε ποντοπόρον ἔχει ἐν ἑτέρων, αἳ τ' ἄμφω ἐπὶ κλύζουσιν, οὐκ ἄρα ληϊστὰς ἔνεισαν·
Ἔνθ' Ὀδυσσεὺς σοφὰ δόλος ἔτελλε· δόρυ μὲν ἔλασεν ἐπὶ γλαυκῶπι μάξαν, ἔπειτ' ἔβη ἔπειτα χαμάδις, καὶ ἐν χεροῖσιν ὑμεῖν ἔχε σφαλερόν· ὡς οὖν ἀνέβησαν ἐπὶ πρύμνας, φωνὴν ἔθεντο πολλὴν·