Cui dono lepidum novum libellum arida modo pumice expolitum? Corneli, tibi: namque tu solebas meas esse aliquid putare nugas iam tum, cum ausus es unus Italorum omne aevum tribus explicare cartis doctis, Iuppiter, et laboriosis.
Quare habe tibi quidquid hoc libelli qualecumque; quod, o patrona virgo, plus uno maneat perenne saeclo.
Valeri, mihi primo furia atque amore uidit, tabellae Liguri causa fecerunt, nam modo totiens legis ut admires, in the poem: 'Vivamus, mea Lesbia, atque amemus'—but this line belongs to Carmen 5 below.
Vivamus, mea Lesbia, atque amemus, rumoresque senum severiorum omnis unius aestimemus assis. Sonnurris autem, ne nimis credas iudicium, relinquamus, et quarum pudoris bonus honor est, eximiam relinque formam.
Dabitque si tanti est brevis lux ubera, noctes, si satis est, amoenae: diutius valeat usus amoris, dum modo est, et quantum est, praeterit in horas breves.
Nobis cum semel occidit brevis lux, nox est perpetua una dormienda, da mi basia mille, deinde centum, dein mille altera, dein secunda centum, deinde usque altera mille, deinde centum.
Dein, cum milia multa fecerimus, conturbabimus illa, ne sciamus, aut ne quis malus invidere possit, cum tantum sciat esse basiorum.
Solatium illud, Lesbia, dulcis est nobis: tantae scilicet legiones basiorum necessariae sunt quam in terris est numerus Libycis harenae, aut stellis, aut lacrimis. Nihil est melius, nihil amabilius in amore.