Κῦρος ὁ Ἀντιοχῆς, ἐνιαυτὸν ἐπιμέμνηται γενόμενος βασιλεῦ ἐν Περσίδει, ἥν ποτε τῶν Συρακοσίων ἔπαινον ἐλύπει, ἐπὶ τῆς βασιλείας ἑωρακυῖαι ἑπτά, τῆς μὲν πρώτης ἦν ἄνευ τοῦ βασιλέως οἱ Ἕλληνες ἐν τῇ Ἑλλάδι· ἐπὶ δὲ τῆς δευτέρας ἦσαν οἱ Πέρσαι· ἐπεὶ δὲ ἀπὸ τῶν Λακεδαιμονίων ὄλβος καὶ τὰ χρήματα πολλὰ γέγονε, Κῦρος ἐνθυμηθεὶς οὗ τὸ ἀρχαῖον ἔθος τῶν Ἑλλήνων, ἤθελε αὐτοὺς ὡς ἐπὶ στρατείας προσκαλεῖσθαι.
Πρῶτον μέντοι ἐβουλεύσατο ὅπως τοὺς Ἕλληνας ἀποσπάσας ἀπὸ τῶν πατρίδων ἐπὶ τὴν ἡγεμονίαν φέρῃ, δεύτερον δὲ ὅπως οἱ Πέρσαι ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων ἀρχεῖν· διὸ ἀνέστη καὶ ἐν τῷ πατρίῳ χώρῳ ἐποίει προσφορὰς καὶ φιλίας ἐκείνοις, τοὺς Ἕλληνας δὲ πείθειν ἔδοξε νόμοισι καὶ δόλῳ.
Οἱ δὲ μισθοφόροι Ἕλληνες, ἰδόντες τὰς προθυμίας τοῦ Κύρου, πολλοὶ ἐν ἐπαγγείλοις ἀπῆλθον· ὧν ἄρχων ἦν Ἀγησίλαος καὶ Κλείτων, οἱ τοῖς ἐπὶ πατρίδι ἄριστοι· οἱ δὲ ἄλλοι τῇ τύχῃ καὶ τῇ τοῦ χρυσίου ἐλπίδι πείθοντο.
Κῦρος δὲ, Ἀσιαίνῃ ἐλπὶς ἐχρῆτο, ὅπως εἴη κρείττων τῶν Περσῶν· ὅτι γὰρ ἂν ἡγεμονεύσῃ, τοσούτῳ ἂν καλὸν ἔχῃ τὸ κράτος καὶ τὴν βίαν ἐπὶ τοὺς ἀνάξιους ἐπελθεῖν. Ἔταξε οὖν στρατεύματα καὶ διορίσματα καὶ στρατηγούς, ὧν αἱ ἐπαγγελίαι ἦσαν ἐλπιδοφόροι πρὸς τοὺς ξένους.
Τῆς ἡλικίας δὲ αὐτὸν ἐνθυμηθέντα πολλὰς παρέσχεν συμβουλὰς ἀρετῆς τε καὶ σωφροσύνης· οἱ δὲ ξένοι ὅσοι προσῆλθον ἠγάλλοντο, διότι ἤδη ἐγένοντο πλουσιώτεροι καὶ ἐνδυναμωμένοι. Πλεῖστοι δὲ ἄνδρες Ἕλληνες, ἑκάστης πόλεως, ἀκούσαντες τὰ νέα, ἑνὶ ἡδὲ ψυχῇ ἐπείθοντο τῇ προσκλήσει.
Οἱ δὲ Πέρσαι, τὰ μὲν βουλεύματα τὰς στρατιάς διακρίνειν, τὰ δὲ βουλεύματα τὰ περὶ τοῦ Κύρου ἐν πολυπραγμοσύνη ἀνεπείθεις εἶχον· ἐν δὲ τοῖς χρόνῳ τοῖς ἐπερχομένοις ὁ πόλεμος ἤρξατο, καὶ τὰ πρῶτα ἐπιτεύγματα ἦσαν ἀμφότερα δυσχερῆ.
Τοιαῦτα τὸ πρῶτον βιβλίον ὑφηγείται, ἔργον τε καὶ ἀνήκεστον, οὐ μόνον διὰ τὴν τοῦ Κύρου ἀνόρησιν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς ψυχὰς τῶν Ἑλλήνων, ἃς ὁ πλούτος πείθει καὶ ἡ δόξα παρορμᾷ. Οὕτως ἤδη ἦσαν αἱ προπαρασκευαὶ τῆς ἀναβάσεως.