Ἀντιγόνη. Ἰσμήνη, Ἰσμήνη, ὦ τλήμον᾿ ἀδελφή, σὺν ἀδελφαῖς ἀτυχεῖν ἁμαρτάνει· οὐ μὴν ὅπως οἱ πολλοὶ ἀλγούντες, ἀλλὰ μὴδὲν ἐλπίζουσιν. Οὐ γὰρ ἔστιν ἡμῖν εὐτυχίαν διὰ προσώπων, ἀλλὰ ἡ φύσις ἡ κοινὴ τὰ μὲν ἀποδίδωσι, τὰ δὲ ἄλλα ἀνὰ λόγον καταλείπεται.
Ἰσμήνη. Τί ἔχεις, Ἀντιγόνη; τί σε ταράττει τὰς γυναῖκας; μὴ ταῦτα μὴ οὐκ ἔστιν ἀνδρῶν ἔργα; μὴ βουλεύε μὴ λόγους ἀνδρῶν, ἀλλὰ μὴ δείσῃς τὸν φόβον καὶ τὰς διαταγὰς τῶν ἀνδρῶν.
Ἀντιγόνη. Ἐγὼ δέ, ἀδελφή, οὐκ ἔχω φόβον οὐδὲ δειλίαν· οὐ γὰρ ἀποθρασύνομαι τῶν ἀνδρῶν ὑπὸ τυράννου διαταγῆς. Πολυνείκη γὰρ ἀδελφόν μου, ἄδικον ἀνεπιτεταγμένον, ἔκρινα μὴ ἀφεῖναι ἀνετάφῳ, ἀλλὰ μὴ ἂν οἷόν τε ἔγωγε τὸν νόμον τῷ θεὶ δηλώσασα παραβαίνειν.
Ἰσμήνη. Οὐ γὰρ ἔφοβος εἶναι τοῦτο, ὦ Ἀντιγόνη· ὁ νόμος τοῖς πολίταις ἔδωκεν ὁ ἄρχων τὰς προσταγὰς, καὶ οὐκ ἔστιν οὐδεὶς ἀναιρεῖν τὰς διαταγὰς τοῦ κράτους ὅταν ἐκεῖνος ἰδανὸν δώσει.
Ἀντιγόνη. Εἰ δὲ ἐγὼ μὴ τὰ θεῖα τιμήσω, φεύξομαι οὐ τὸν θάνατον τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ τὴν ὀργὴν τῶν θεῶν· οὐ γὰρ ἐν ἀνθρώποισιν ἐστὶ μέγα, ἀλλὰ ἐν τοῖς ἀθανάτοις· ὅθεν ἐγὼ μᾶλλον τὸν νόμον τῶν ἀθανάτων τιμῶ.
Ἰσμήνη. Πῶς οὖν, Ἀντιγόνη, θέλεις τοῦτο ποῖήσαι; οὐ γὰρ ἔχουσιν οἱ γυναῖκες τὴν δύναμιν τῶν ἀνδρῶν ἐπὶ στάσιν· οὐδὲ μὴν ἀναλαβεῖς κινδύνους οἵους οἱ νέοι.
Ἀντιγόνη. Οὐκ ἔστι μοι χρόνος μακρός· ἀλλ᾽ ἔχω ψυχὴν ἑτοίμην. Οὐχ οἵους τε λογίζομαι τοὺς ἄλλους, ἀλλ᾽ ἔργον ἀναγκαῖον τοῖς φίλοις ποιήσω. Ἄκουσον, Ἰσμήνη, οὔπω γὰρ ἐμέλει μοι ἀλλήλων ὅσα λέγεις.
Ἰσμήνη. Μὴν οὖν πράξεις τοῦτο μανθάνωσα· οὐ θέλω σὺν σοὶ, οὐ γὰρ δύναμαι, ἀλλὰ σὺ ἔσῃ ἐν τοῖς ἔργοις ἑαυτῆς μόνος.
Ἀντιγόνη. Πορεύσομαι οὖν καὶ τὰς χεῖρας μου βρῶμαι τῇ γῇ ἐπὶ τοῦ ἀνδροκτόνου· οὐ γὰρ ἂν ἀναιρεθῇ, ἀλλὰ τὸν ὅρκον τῶν θεῶν ἐπίσταμαι καὶ τὸ δικαίωμα τῶν νεκρῶν· ἀντέχω δὲ θανάτῳ, εἰ χρὴ.
Ἰσμήνη. Θάρσει, ἀδελφή, μὴ γένοιτο ἵνα πάντες ὑπὲρ σοῦ ἀποτυγχάνωσιν· αἰσχύνου τοίνυν ἐπὶ τῇ σωτηρίᾳ σου βουλεύειν.
Ἀντιγόνη. Ἀλλ᾽ ὅταν ἄκουσον τὰ θεῖα, ἔκρινα μὴ τοῦτο ἀφίεσθαι· τὸ δἰ αἰῶνος ὅρκον οἱ θεοὶ μοι ἐπέταξαν, οὐ τὰ τοῦ βροτοῦ βουλεύματα.
Ἰσμήνη. Ὡς ἄρα, Ἀντιγόνη, πορεύου, ἐὰν σὺ μονᾶν δράσῃς· οὐκ ἂν σὺν σοὶ ἐγὼ πορευθώ. Ταῦτα ἔλεξα, ὡς σοφῶς ἔδοξε μοι.
Ἀντιγόνη. Ἔστω· γνώσομαι δὲ καὶ τὸ μέλλον τὸ σὸν, ἢν οὐ πράξῃς ὡς δεῖ. Ἔρχομαι νῦν, ἐπειδὰν νυκτὸς ἀπολαύσῃ, ἵν᾽ ὑμεῖς τὰ μέν ἐργαζώμεθα τῷ θεῷ, τὰ δὲ ἄλλα ἀφελόμενοι.