Direct reading · Original
Book 1295
Passage 1 of 3 · Section metadata unavailable
Find a section
Choose a paragraph to open its bounded reader passage.
Current position: Loading section metadata…
Find a section
Choose a paragraph to open its bounded reader passage.
Loading source sections…
ὦ πολλὰ μὲν τάλαινα, πολλὰ δʼ αὖ σοφὴ
γύναι, μακρὰν ἔτεινας. εἰ δʼ ἐτητύμως
μόρον τὸν αὑτῆς οἶσθα, πῶς θεηλάτου
βοὸς δίκην πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς;
οὐκ ἔστʼ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνον πλέω.
ὁ δʼ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται,
ἥκει τόδʼ ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.
ἀλλʼ ἴσθι τλήμων οὖσʼ ἀπʼ εὐτόλμου φρενός.
οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.
ἀλλʼ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.
ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων.
τί δʼ ἐστὶ χρῆμα; τίς σʼ ἀποστρέφει φόβος;
φεῦ φεῦ.
τί τοῦτʼ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.
φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ,
καί πῶς;τόδʼ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.