Σώκρατες. Δεῖ σε, Ἰῶν, ἄν, εἰ μὴ ψεύδῃς, εἰπεῖν ἐμοί: τίνι ἐπαγγέλλῃ ὁ ῥαψῳδὸς; τίνι ἔργῳ τὸν αὐτὸν ἐκείνῳ ὀνόμαζε, ὅταν Ὅμηρον ἀναγινώσκῃ, ἢ οὐδαμῶς ἄλλῳ;
Ἰών. Τί οἶσθα, ὦ Σώκρατες; Ὅμηρος ἔστιν, οὗ ἐγώ, ὅταν ἀναγινώσκω, ὀνόμαζε,—οὐ γὰρ ἄλλῳ ἐπαγγέλλομαι τὸν ῥαψῳδὸν ἢ τῷ Ὁμήρῳ.
Σώκρατες. Πῶς οὖν ἐννοεῖς τὸν ῥαψῳδὸν; εἰ οὕτω λέγεις, ἐπάγγελμα τοῦ ῥαψῳδοῦ τὸ Ὁμηρικὸν ἔργον ἐστίν, καὶ οὐχ ἔτερον· τί δ᾽ ἄρα τῷ ῥαψῳδῷ οἷόν τε ἐν τοῖς ποιήμασιν ἐὼν ποιεῖν;
Ἰών. Πῶς μὲν οἶμαι, ὦ Σώκρατες; ῥαπτὸν ὅτι ὅσον ἔχει ἐν τῇ μνήμῃ τὸν λόγον, τοῦτ᾽ ἔστιν ὅπερ ἀναγιγνώσκειν ἐνδείκνυται·
Σώκρατες. Καὶ οὐ οἶσθα, Ἰῶν, ἀλλ᾽ ὅπως ἐστὶν ἡ ἔμπνευσις ἣν λέγεις; οὐ γὰρ ἅπλεως μνήμη ὄνομα ἔχει τὸν ῥαψῳδὸν ἀλλὰ τι τὸν ἱκανὸν ποιεῖ·
Ἰών. Ἔγωγε οὐκ ἂν ἔλεγον ἄνευ λόγου· ἔστιν οὐδὲν ἂν ἰσχυρὸν ἢ τὸ ἔμπειρον οἰκτείρειν καὶ λέγειν τὰ ποιήματα·
Σώκρατες. Ἀλλὰ οὐκοῦν ὑπὸ θεοῦ ἤ τινος ἐστί, ἢ ἄνθρωπός ἐστιν ὅστις ταῦτα ποιεῖ; εἰ γὰρ ἐκ τέχνης, τέχνην ἂν ὄντα ἔδει πεῖραν δεῖν ἐν αὐτῷ ἔχειν·
Ἰών. Οὐκ ἔχω ἄλλην ὁμολογίαν, ἢ ὅτι ὑπὸ θεοῦ δεῖ ἡ ῥαψῳδία ὑπάρχειν, οὐκ ἔμφυτον ἐν ἐμοὶ τὸ ποιητικὸν, ἀλλ᾽ ἐνθέως γίγνεσθαι ὡς ἔοικεν·
Σώκρατες. Εἰ δὴ οὕτως, Ἰῶν, φαίνεται μοι περὶ τῶν ἄλλων καὶ μάλιστα περὶ Ἡσιόδου· ἀλλὰ δήπου οὐκ ἔστιν ἡ τέχνη ἢ ἔμπνευσις φανερωτέηνται ἄνευ τοῦ θεοῦ εἶναι ἀλλήλους;