ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΑ. Νῦν, ὦ φίλοι, καὶ ὑμεῖς σ᾽ ἀκοῦσαί μου περιπαθείς· ἐμοὶ γὰρ ἀναγκαῖον εἴρηκεν, ἵνα μὴ πολλὰ λέγω, ὑμῖν τὰ τοιαῦτα ἔννοιαν δείξαι· μὴ φρονεῖτε ὡς κωμῳδίαν μόνον, ἀλλὰ ὡς σοβαρὰν πράξιν ἔργου.
ἙΚΑΡΕΙΑ. Τί τοίνυν; ὅπως; τί λέγεις; ἢ τί χρὴ ποιεῖν; ἡμεῖς, φησίν, γυναῖκες οὕτως ἔχομεν; ὅπως ἐν χειρῶν ἔργοις τὰς ἡμῶν ὑποθέσεις ἄρξωμεν;
ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΑ. Οὐχὶ τὰς χειρὰς μόνον, ἀλλὰ τὰς φρένας καὶ τὰς γνώμας· ἐὰν γὰρ ἔχωμεν οἷον δεῖ, ἡ πόλις ἡμῶν σώσει τοὺς πολέμους· ἐμήν, ὡς ἔοικε, τοῦτο μὲν πρότερον ἐνόησα.
ΜΥΡΡΙΝΗ. Σὺ δηλαδὴ τὰς γυναῖκας ἐπετίθετο μένειν ὁμοῦ καὶ ἀποστρέφειν τοὺς ἀνδράσιν; Τοῦτο πολύ μᾶλλον πολὺν τολμηρόν ἐστίν.
ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΑ. Ναι, καί: ἡμεῖς οἱ γυναῖκες, ἔγωγε φημὶ, ἀντιτάξαιμεν ἐπὶ τόλμη· ἄρξωμεν τοίνυν μυστικῶς καὶ παρρησίᾳ ἕν· μὴ πείσωμεν αὐτοὺς τὰς ἀρχὰς ἀεὶ διαφαίνεσθαι·
ΧΟΡΟΣ. Τί δέ; Ἐν τῷ πράγματι ποίαν ἔχεις γνώμην, ἢ πῶς τοῦτο ἐπιτελέσεις; ἢ πῶς μὴ λέγεις ἑκάστην αὕτη ἡμῶν πρὸς τὰς ἄλλας;
ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΑ. Λοιπόν, ἀκούσατε· ἐὰν σύμφωνοι γένησθε, ἡμᾶς αὐτάς τὰ πράγματα ποιήσομεν· οἱ ἄνδρες ἔσονται ἄνω κάτω, ἡ δε πόλις σιωπήσει πρὸς τὸν πόλεμον.
ΚΛΥΤΑΪΜΝΗΣΤΡΑ. Εὖ λέγεις· ἀλλὰ πῶς δῆτα ἡμᾶς διατήσομεν τοῦτο; οἷς τρόποις; μὴ γένοιτο παρακοπαί·
ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΑ. Δεικνύω ὑμῖν ἄν· ἀρνησόμεθα παντὶ συνεναντιώματι ἐπιθυμίᾳ· οὐκ ἀποδώσομεν ἡδονὰς ἀνδρῶν, ἕως ἂν οὗτοι παρατήσωσιν τὸν πόλεμον καὶ γενῶσιν ἑιρήνην.
ΧΟΡΟΣ. Ὦ μέγα θαῦμα! ἡ σιωπὴ ἡμῶν δύναται τοσοῦτον; ἀλλὰ ἄρξωμεν, ὡς δῆλον, καὶ σιωπήσομεν πάντως· εἴπατέ μοι, ἵνα ἡμέρα γένηται.
ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΑ. Ἴσθι· ἔχω ἔργον· σὺ, Στρατοφίλη, πορεύου τὰς γυναῖκας καὶ κράσπεδα συγκέντρωσον· ἡμέτερον συμβούλιον ἔσται ὑπὸ τῆς ἀπείρου σοφίας·
ΣΠΑΡΤΙΑΤΙΣ. Καὶ οἱ ἵπποι καὶ τὰ ξύλα οἱ ἄνδρες δύνανται; μὴ φαῦλον ἔργον ἐπιχειροῦμεν;
ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΑ. Μὴ φοβεῖσθε· ἡ ἐλπὶς ἡμῶν μεγάλη· ὁ δὲ νόμος ἡμῶν ἁπλῶς ἔσται· μὴ ἀναβλέψωμεν ἐς τὰ μικρὰ, ἀλλ᾽ ἰδῶμεν τὸ μέγα.