Μοῦσαι Ἑλικωνιάδες, ἱερὰς ἐπὶ χθονί, ὑμνὸν ἐπὶ μοι ἀείσατε, ὑμὴν ἁνδρῶν τε καὶ ἐρίηρων θυμῶν· τὰ δ᾽ ἐμοὶ ἴδρις ἐνὶ φρεσὶν ἔνθεσθε λέγειν. Ζητοῦσιν γὰρ ὑμῖν θεοὶ πολυπραγμονέες ἀνδρῶν ὕμνους ἰσχύων, οὓς τάρφα ἄνδρες ἀείδοντες μνησαμένους ὄπαζον μεμόνεκεν ἄειδον.
Ἀλλὰ μούσας τὰς ἐν Ἠλικωνίῃσιν ἄλλαις περὶ χθονὸς εὔαν δώδεκα· Διὸς δ᾽ ἔκγονοι Κλειώ, Εὐτέρπη, Θάλεια, Μελπομένη, Τερψιχόρη, Ἐρατώ, Πολύμνια, Οὐρανίη, Ἀγλαΐα, Καλλιόπη, Αὐτόνη, Ἐρατώ· τὰς μὲν ἔχω ἀείδειν, τὰς δὲ μινῦσθαι.
Μοῦσαι, σέθεν ἄρχετ᾽ ἀείδειν· ὑμεῖς γὰρ ἀεὶ πρῶται ἔστε ἐν ἄλλῳ ὀλύμπιον ἐνὶ χθονί καινὰ ἐπ᾽ ἀείδειν· ὑμᾶς δὲ φθέγξασθαι προσδοκᾷ τὰ ἔργα ἐμοῖς· σὺν δ᾽ Ἀπόλλωνι καὶ Διί τε φωνείητε.
Μοῦσαν δ᾽ ἐγὼν ἀοιδὸν ἀκήδεστος ἄχομαι· ἤδη γὰρ πρῶτον ἔπειτ᾽ ὑμεῖς ἐμὲ θρασὺν ἔμμεν’ ἐρεῖτε· τῶν δ᾽ οὔτε μέλεος οὔτε λύπης ἐπέσσυται· ἀλλὰ πολλὰ μάλ᾽ ἔργα καὶ ἀρετὰς ὑψόσας ἀείδεται ἀείδουσα.
Αἰνίζειν ἄρα νῦν ἀρχώμεθ᾽ ἀείδειν, ὅσσοι θεοί τ᾽ ἀνθρώπων τε γέγονεν, ἐκ γὰρ ἀρχῆς Χάος ἐγένετ᾽, οὐρανοῦ δὲ τ᾽ ἔπειτα Γαῖαν, ἔπειτ᾽ Τάρταρος ἐγένετ᾽· ἔσχριαν ἀνὰ χθονός.
Πρώτῃ μὲν Χάος ἐγένετο, μετὰ δὲ γαῖα πλατύστερνος, οὐρανός τε πᾶσιν ἀθάνατος, καὶ Τάρταρος ἔπειτα, ὅσσ᾽ ἐνὶ χθονὶ βάθους ἔναιεν. ἔπειτα Ἔρανος καὶ Ἄνορμος ἐπεγένοντο, καὶ πάντων θεῶν ἕνεκ᾽ ὕλης ἐπιδημίᾳ.
Αὐτὰρ ἔπειτα ἀπὸ Χάοιο Γαῖ᾽ ἀνέτειλεν, ἣ μὲν χόλον ἀγαθοῖς ἐπ᾽ ἀγαθῷ διδάσκει, ἔργα πολλά τεραπείνων διδάσκει, ἔχει δὲ φλυαροὺς ἀνθρώπους εὐχωλᾶς τε καὶ ὀνειδίσματα.
Καὶ ἐξ αὐτῆς ἠράνθησαν ἄλλα θεῖα, οἳ ἔπειτα πολλὰ γενεὰν ἐν ἀείδειν ἔχουσιν· οὗτοι μὲν ἄρξονται τῆς γενέσεως, τῶν δ᾽ ἔπειτα ὑποστρέφονται ῥίζαι γηρόντων.
Οὕτω δὴ τὰ πρῶτα στοιχεῖα καὶ αἵ τε γενέσεις τῶν θεῶν ἐξῆλθον, καὶ ἀφεἰς ἐν ἀρχῇ ἔργα θεῶν πολλά, ἃ τε ἀνθρώποις μεταδίδονται, καὶ νόμον ἀείδεται ἥδε ποίησις.