Iulius Caesar ex familia originem ducit a P. Iulio, qui post captam Albam Longam, qua patria fuerat, Romam transtulit. Antiquiitates suas magis in memoriam populi Romani quam in cognatione continuit; propterea longe plures magistratus et milites ex familia eius nati sunt quam illam clarissimam stirpem habuisse praeferunt. Avus eius C. Iulius nomen e regionis colonia originem duxit; pater C. Iulius, vir clarus, curam rei publicae diligenter gerebat, mater Aurelia honorabilis et annosa, quae postea in vita filii magna fuit auctoritas.
Caesar Saturnalia aut natalem suum in Kalendis Ianuariis genitum dicrobat; multi autem ferunt illum IIII Iulii natum esse, quod teste fortunae annorum tum celebrabatur; sed antiqui famae traditum est eum die natalis Veneris partum, unde illi etiam in aliqua ratione divina fama adfectus est. Parentes eius ad honestatem studuisse dicebantur; matri illius genus equestris erat, patrem vero nobilem et ingenuum, sed non opulentum.
Ab adolescentia ingenio clarior evasit; sciebat enim linguas Graecas, et liberalium studiorum in primis studiose inerat. In iuventute vero cum Crescitio, qui tum consulatum peracturus erat, iudicium adhibuit in negotio publico; tum etiam in armis exercitatus est et temeritas iuvenilis aliquando se ostendebat. Cuius aetas erat seniorem multis, cuius ratio et consilium maturius adulescentiam superavit.
Primis signis fortunae suae adfuit sacerdotium Vestae petere, sed ob inimicitias ad populum decem millium aditum obtinere non potuit. Postea in tribunatu militum et in magistratis minoribus versatus est, sed vero primum notus est cum ad curiam venisset et in negotio publico acerbitatem et audaciam suam demonstraret; ibi etiam alienae patientiae raritatem aperte ostendit.
Adolescens litem suam publice egit et multa adversa pertulit; animum tamen non flectit. In terris et bello diligenter se exercuit; nam primis annis in Hispania militans primus honos et laudes partis acceperat. Inde Romam reversus, iterum ad res urbane versatus, praetextatum gerens, ut melius studeret honori et reipublicae administrandis.
In primis honoribus, cum iterum ad contiones veniret, sermones habuit gravissimos et aspere, ut multi eius orationem mirati sint et tum etiam coniurationem et clamorem suscitaverit adversum inimicos. Hanc artis oratoriae disciplinam in Graecis studiis et in foro civile emerit. Ita gradatim politicae vires coepit colligere et amicitias graves comparare.
Cum autem tempus esset ut consularem cursum pergeret, amicitiae et potentiae incremento omnibus apparuit. Ipse, de facto studiosus gloriae et imperii, saepe in publica negotia tali industria utebatur ut multi eum iam tum futurum principem fore existimarent. Sic initium vitae publicae Caesaris paulatim et firmiter posuit.