Ἦν δὲ ἄνθρωπος ἐκ τῶν Φαρισαίων νόμιμος ὀνόματι Νικόδημος, ἄρχων τῶν Ἰουδαίων.
οὗτος ἦλθεν πρὸς αὐτὸν νυκτὸς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ῥαββί, οἴδαμεν ὅτι ἀπὸ Θεοῦ ἐλήλυθας διδάσκαλος· οὐδεὶς γὰρ ταῦτα τὰ σημεῖα δύναται ποιεῖν ἃ σὺ ποιεῖς, ἐὰν μὴ ᾖ ὁ Θεὸς μετ᾽ αὐτοῦ.
ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ἐὰν μή τις γεννηθῇ ἄνωθεν, οὐ δύναται ἰδεῖν τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.
Λέγει πρὸς αὐτὸν Νικόδημος· Πῶς δύναται ἄνθρωπος γεννηθῆναι γέρων ὤν; μὴ δύναται δεύτερον εἰσελθεῖν εἰς τὴν κοιλίαν τῆς μητρὸς αὐτοῦ καὶ γεννηθῆναι;
ἀπεκρίθη Ἰησοῦς· Ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ἐὰν μή τις γεννηθῆ ἐξ ὕδατος καὶ πνεύματος, οὐ δύναται εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.
τὸ γεγεννημένον ἐκ τῆς σαρκός σάρξ ἐστίν, καὶ τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ πνεύματος πνεῦμα ἐστίν.
μὴ σεῖσαι ὅτι εἶπόν σοι· Δεῖ ὑμᾶς γεννηθῆναι ἄνωθεν. τὰ ἅλλα θαυμαστὰ ἐστὶν ἂν σὺ εἶπας· ἂν εἴπῃ τις· Μὴ δύναται γὰρ ἄνθρωπος εἶναι γεννηθεὶς πρεσβύτης καὶ δευτέραν φοράν εἰσελθεῖν εἰς τὴν μητρόπολιν τῆς κοιλίας αὐτοῦ, ἀλλ᾽ ἔλεγον· γεννηθῆναι ἄνωθεν.
τὸ πνεῦμα ὅπου θέλει πνεῖ, καὶ τὴν φωνὴν αὐτοῦ ἀκούεις, ἀλλ᾽ οὐκ οἶδας πόθεν ἔρχεται καὶ ποῦ ὑπάγει· οὕτως ἐστὶν πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ πνεύματος.
ἀπεκρίθη Νικόδημος καὶ εἶπεν αὐτῷ· Πῶς δύναται ταῦτα γίνεσθαι; ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Σὺ εἶ ἐπιδεικτικὸς τῶν Ἰσραηλίτων καὶ οὐκ οἶδας ταῦτα;
Ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ὅτι ὃ ἤδη ἴδεν καὶ ἤκουσεν οὐ δύναται ἄνθρωπος ἀναιρεῖν, ἀλλὰ δέδωκε τὴν κρίσιν ὁ Θεός.
Μηθαναί, ἔτη ὅσα ἦν ὁ Ἰωάννης βαπτίζων ἐν τῷ Ἰορδάνῃ, ἦσαν βασιλεῖς τε οἱ Ἰουδαῖοι καὶ οὐκ ἦν ὅτι ὁ Ἰωάννης ἐπὶ πάντα τὰ ῥήματα.
οὐδεὶς ἑλκυσάμενος ἠγάπησεν τὸν υἱὸν ͵ ἀλλ᾽ ἵνα μὴ εἰσιν ὑμῖν λογισμός τὰ ὑπολαμβάνω, πέπωκεν ἐκ τῶν σπλάχνων αὐτοῦ κλπ.
Ἦλθεν Ἰησοῦς εἰς τὰ ὅρια τῆς Ιουδαίας μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, καὶ ἐκεῖ ἔμεινεν.
Ἦν δὲ ἐν αὐτοῖς νυνὶ ὑποθέσεις περὶ τοῦ ὄντος Ἰησοῦ.