Ἀρχὴ τοῦ εὐαγγελίου Ἰησοῦ Χριστοῦ̣ υἱοῦ Θεοῦ·
Καθὼς γέγραπται ἐν τῷ Ἠσαΐᾳ τῷ προφήτῃ, Ἰδοὺ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου προ προσώπου σου, ὃς κατασκευάσει τὸν ὁδόν σου·
Φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ· Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ·
ἦλθεν Ἰωάννης βαπτίζων ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.
Καὶ ἐξεπορεύετο πρὸς αὐτὸν πᾶσα ἡ χῶρα τῆς Ἰουδαίας καὶ οἱ Ἱεροσολυμίται, καὶ ἐβαπτίζοντο ὑπ᾽ αὐτοῦ ἐν τῷ ἄλγεϊ τοῦ Ιορδάνου ἐξομολογούμενοι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν.
Καὶ ὁ Ἰωάννης ἦχεν ἐνδεδυμένος τρίχας καμήλου καὶ ζώνην δερματίνην περὶ τὰς ὀσφύς αὐτοῦ καὶ ἐσθίει ἀκρίδας καὶ μέλι ἄγριον·
Καὶ κήρυσσεν λέγων· Ἐγώ εἰμι φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ· εὐθείας ποιήσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, καθὼς εἶπεν Ἠσαΐας ὁ προφήτης.
Καὶ ἐγένετο ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ Ναζαρὲθ τῆς Γαλιλαίας καὶ ἐβαπτίσθη ὑπ᾽ αὐτοῦ ἐν τῷ Ἰορδάνῃ.
Καὶ εὐθὺς ἀναβαίνων ἀπὸ τοῦ ὕδατος εἶδεν τὰς νεφέλας ὠφιούμενας ἐπ᾽ αὐτόν καὶ τὸ Πνεῦμα ὡσεὶ περιστερὰς καταβαῖνον εἰς αὐτόν·
Καὶ φωνὴ ἐγένετο ἐκ τῶν οὐρανῶν· Σὺ εἶ ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν σοὶ εὐδόκησα.
Καὶ εὐθὺς τὸ Πνεῦμα ἐκβάλλει αὐτὸν εἰς τὴν ἔρημον.
Καὶ ἦν ἐν τῇ ἐρήμῳ τεσσαράκοντα ἡμέρας πειραζόμενος ὑπὸ τοῦ διαβόλου καὶ ἦν μετὰ τῶν θηρίων· καὶ οἱ ἄγγελοι διηκόνουν αὐτῷ.
Μετὰ δὲ ὅταν ἐγένετο, ἤρξατο ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ κηρύσσειν τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ καὶ λέγων· Πεπλήρωται ὁ καιρὸς καὶ ἤγγικε ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ· μετανοεῖτε καὶ πιστεύετε ἐν τῷ εὐαγγελίῳ.
Καὶ παραγων περιπατῶν ἐν τῇ θαλάσσῃ τῇ Γαλιλαίας εἶδεν Σίμωνα καὶ Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφὸν Σίμωνος ἔΣαβ, ἀμφιβληστροῦς ἔχοντας· ἦλθον γὰρ αὐτοῖς ἦν γαρ αὐτοῖς ἀλιεῖς.
Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Δεῦτε ὀπίσω μου, καὶ ποιήσω ὑμᾶς γενέσθαι ἁλιεῖς ἀνθρώπων.
Καὶ εὐθὺς ἠφήκαν τὰ δίκτυα καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ.
Καὶ προῆλθεν ἐκεῖθεν καὶ εἶδε Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ τοὺς ἐν τῇ βάρκῃ μετὰ Ζεβεδαίου τοῦ πατρός αὐτῶν κηροῦντας τὰ δίκτυα·
Καὶ εὐθὺς ἐκάλεσεν αὐτούς· καὶ ἀναβάντες ἀφέντες τὸν πατέρα αὐτῶν Ζεβεδαῖον ἐν τῇ βάρκῃ μετ᾽ αὐτῶν ἠκόλουθησαν αὐτῷ.
Καὶ ἐλθόντος αὐτοῦ εἰς Καπερναούμ εἰς τὴν ἡμέραν σαββάτῳ ἐνῴκει ἐν τῇ συναγωγῇ· καὶ ἔδιδασκε αὐτούς.
Καὶ ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ· ἦν γὰρ διδάσκων αὐτοὺς ὡς ἐξουσίαν ἔχων οὐχ ὥσπερ οἱ γραμματεῖς.
Καὶ ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν ἦν ἄνθρωπος ἐν πνεύματι ἀκαθάρτῳ, καὶ ἐκραύγασεν
Λέγων· Τί ἡμῖν καὶ σοί Ἰησοῦ ὁ Ναζωραῖε; ἦλθες ἀπολέσαι ἡμᾶς; οἶδα σε τίς εἶ—ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ.
Καὶ ἐπὶ τοῦτο ἐπλημμύρισε ὁ Ἰησοῦς ὀργῆς καὶ προσενέβη λαλῶν τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ· Σιώπα καὶ ἔξελθε ἀπ᾽ αὐτοῦ.
Καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον σεισάμενον καὶ φωνήν μεγάλην ἐκβαλεῖ ἐξ αὐτοῦ.
Καὶ ἐξέρχοντο πάντες θαυμάζοντες καὶ ἐπηρώτων ἀλλήλους λέγοντες· Τί ἐστιν τοῦτο; καινὸν διδάσκει ἐξουσίᾳ, καὶ τὰ πνεύματα τοῖς προστάσσει καὶ ὑπακούουσιν αὐτῷ.
Καὶ εὐθυς ἐγένετο φήμη περὶ αὐτοῦ εἰς πᾶσαν τὴν περὶχώραν τῆς Γαλιλαίας.
Καὶ εὐθύς ἀπὸ τῆς συναγωγῆς ἐξελθόντες εἰσῆλθον εἰς τὴν οἰκίαν Σίμωνος καὶ Ἀνδρέου μετὰ Ἰακώβου καὶ Ἰωάννου.
Ἡ πίστις δὲ τῶν πολλῶν ἠκόντων ἐπὶ αὐτόν, καὶ ἦσαν πάντες ζητοῦντες πρὸς αὐτὸν ἵνα ἰάσῃ αὐτοὺς ἀπὸ τῶν νόσων αὐτῶν.
Καὶ ὀψίας γενομένης ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἀνεβίβασεν αὐτοὺς ἔξω εἰς ἀγρόν· καὶ ἐκεῖ καθείζετο καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ περιπατοῦσαν πρὸς αὐτόν.
Καὶ ἐξηγέρθη πρωῒ σφόδρα μὲν καὶ ἐξῆλθεν καὶ ἀνεβῆ εἰς ἔρημον καὶ ἐκεί διεκονεῖτο τῷ Θεῷ.
Καὶ μετὰ τὸ γενέσθαι αὐτῷ ἦλθε εἰς τὴν συναγωγὴν αὐτοῦ ἔνυκτα, καὶ ἦσαν πάντες ζητοῦντες περὶ αὐτοῦ.
Καὶ ἔλεγε αὐτοῖς· Ἀς ὑπάγωμεν εἰς τὰς ἑτέρας κώμας ἵνα κηρύξω καὶ ἐκεῖ· εἰς τοῦτογὰρ ἐξῆλθον.
Καὶ ἐπορεύετο ἐν ὅλῃ τῇ Γαλιλαίᾳ κηρύσσων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν καὶ ἐκβάλλων τὰ δαιμόνια.