Εἰ ποιήματας προφητειῶν ἔχω καὶ εἰ τὰ μυστήρια πάντα καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν, καὶ εἰ πᾶσαν τὴν πίστιν ἔχω ὥστε ὄρη μεθιστάνειν, ἔχων δὲ ἀγάπην, οὐκ εἰμί.
Καὶ εἰ δῶρα ἔχω χρηστὰ τῆς μαγείας καὶ ἔγω γνῶμαι πάντα τὰ μυστήρια καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν, καὶ εἰ πᾶσαν τὴν πίστιν, ὥστε ὄρη μεθιστάνειν, ἔχων δὲ ἀγάπην, οὐκ εἰμί.
Καὶ εἰ ψυχὰς παραδίδωμι ὥστε καυθήναι, ἔχων δὲ ἀγάπην, οὐδέν με ὠφελεῖ.
Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται ἡ ἀγάπη, οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται,
οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν,
οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ·
πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει.
Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε πίπτει· εἴτε δὲ προφητεῖαι, καταργηθήσονται· εἴτε γλῶσσαι, παύσονται· εἴτε γνώσις, καταργηθήσεται·
ἄρτι γὰρ μέρος ἔχομεν, καὶ μέρος προφητεύομεν·
ὅταν δὲ ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ μέρος καταργηθήσεται.
ὅτε ἀν ἔμην παιδίον, ἐλάλουν ὡς παιδίον, ἐφρόνουν ὡς παιδίον, ἐλογιζόμην ὡς παιδίον· ὅτε δὲ ἐγενήθην ἀνὴρ, κατήργηκα τὰ τοῦ παιδίου.
βλέπομεν γὰρ ἄρτι διʼ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους, τότε δὲ γνώσομαι καθὼς καὶ ἐγεγνώσμαι.
νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη.