Ἄνδρα μὲν ἀοιδῇσιν ἐν φρεσὶν Ἀπόλλων, καὶ ἄλλους ἐπὶ χεῖρας ἔχων, ὑπομένοισαν ἔργα, τοὺς μὲν Ἀπόλλων, τοὺς δῷ Ἄρτεμις, τοὺς δὲ Ἑρμείας·
οἳ μὲν εἶδον ἔργα καὶ ἡμέρας ἐνὶ θυμῷ ἀνθέα, οἳ δ' ἔργα ἄκοιτι μὴ ὀνείδεα ἐπιτιθεὶς ἄλλοις ἐνὶ χερσὶν ἔχον,
νῦν δ' ἔγωγε Περσείδης, ἀδελφὸς ἔμ', ὀψὲ χραίσμην ἐνὶ θυμῷ καὶ ἀντιβολέω,
ἵν' ἐπαρκῶσαιτ' ἐμὲ δουρὶ χέρας, μῆτιν ἔχων ἀλεξείσεων ἔργα καὶ ἡμέρας,
οὐ γὰρ ἀγαθὸν ἀπ' ἄλλων ἀκήδεσιν ἀνήρ, ἀλλὰ χρὴ μάντιν ἔχειν ἀνδρῶν ἐνὶ φρεσίν,
τῶν μὲν γάρ τοι χαρίζοντ' ἄκουσμα Θεοὶ ἐνὶ χερσὶν ἀνθρώπων, τῶν δ' ἀλέξεται ἔργα ἀργαλέα πολῖται,
ἔπειτα τ' ἔργ' ἐπὶ χθονὶ καλοῖσιν Ἑκάεργος Ἀπόλλων ἐπέσσυτο, καὶ ἐνὶ θυμῷ ἀνθρώποισι ἀνάγκη,
ἔργ' ὅσσ' ἂν ἔλθῃ σὺν ἀνθρώποις, καὶ ὅσσ' ἂν ὑπὸ χθονὸς ἔσται, οὔ τιν' ὑπερήκων ἄγων.