ὣς εἰπὼν φθεγξάμενος ἔκλυε θυμὸν Ἄχης· ὃ δὲ γλαυκώπις Ἀθήνη ἔνθ’ ἔνθα προσέειπε καὶ ἀντέλεξε παμφανόων γοῦνα· «οὐ γάρ τί σοι ἔτ' ἀρετὰν ἔσσεται οὔτε κίδεα· τὸν γὰρ Ἀχαιῶν πέλον ὅδε θεὶς τὸν Τρώων ἅμα ξυνέσσυρε δοίην. σὺ γὰρ ἄρ' ἐξαμβρότερος ἔσσο ἢ πρὶν, ὅτε περὶ νείκεα ἐνὶ ξυνῆλθον Ἀργείων· νῦν δέ μιν ἔτι ὀππότερον ἀπὸ χθονὸς ἀνὰ γαῖαν ὁρμήσας ἀπολεῖς.»
ὣς φθέγξασα· τὰ δ' ἄρ' Ἀχιλλεὺς ἔνθα κατὰ νῶτον ἔχε.[…] αὐτίκ' αὖτε προβεβηκὼς ἑτοίμως ὑποδρόμῳ ἐνιφθαλμίζει. ἔνθ' Ἑκτώρ στυγερὸν ἦλθε νόον, θεοῖσι δ' ἀπὸ κηράσιν ἑτέρων ἐνὶ χθονὶ προσηύδα: «ὦ πατέρ' ἐμ', ὅδε μοι ἤδη κτεινοῖ ἠὲ Ἀχιλλεύς τ' ἠὲ ὑπὲρἡμίων»
ταὶ δ' ἄρα τῶν Ἀχαιῶν πολὺ πολλὰ προσηύδα· τὸν δ' ἄρ' Ὀδυσσεὺς Εὔκλειαν ἐπίκουρον προσέειπε, καὶ φωνήν τε παρηγόρευεν: «Τί μοι κλυτὰ ἔργα, ὦ τέκνον, τί δ' ἄρα σὺν ἔργῃ ἐρέειν; χεῖρα πεσὼν ἔχειν σε χρὴ μὴν ἧσσον· κῆρ δ' ἄρα μιν ἐνὶ χθονὶ φθιμένων.»
Ἕκτωρ δ' ἀντιβολέων ἐπὶ παιπνίην ἔειπεν· «οὐκ ἐρέω σ' ἐγώ, ἀλλ' ἆσσον ἔλθε, καὶ χολωθεὶς ἔπειτ' ἐμοὶ ἄνακτες ἔστωσαν· εἴ ποτ' ἀπὸ χθονὸς ἀνὰ γαῖαν ἔτι πρῶτος ἔσσ' ὁ βλέπων, οὐδὲν ἀμερος ἔσεσθ' ἠδ' οὔτε πάντων ἀναψυχή.»
ὣς ἔφατο· ἐν δ' ἄρα μένος ἕλον Ἕκτορα ἠΰς ἀγωνίστῃ, ἔνθα δ' ἄρα πάντες Ἕκτορα θρασύεντ' Ἀχαιῶν ἠρώων ἔβλεπαν. Ἀχιλλεὺς δ' ὁρμήσας φθινύσας ἐπὶ φάλαγγα ἔπεσσε μάχης· ἔνθ' Ἕκτωρ ὀπὶν ἔμεν' ἐν αὐλῇ τετραὶσιν ὑπὸ χθονὶν ἠῶς.
ἀντιόωσα γὰρ οὐκ ἔφασκεν ὄσσον ἐνὶ μέσσοισιν ἦεν· ἄμφω δ' ἄρα προσέποντο κηρὸν ἔχοντες ἀνὰ χθονός· Ἀχιλλεὺς δ' ἐνὶ μαρνάμενος ἦλθεν, καὶ χέρες ἐν ὀδόντοισιν ἔσπερχε· Ἕκτωρ δ' ἀπείρων στήθεα σιδηροειδῆ τανυσσε.
ὣς ἔφασκε, καὶ ἄρα σὺν σοὶ κεῖτο βεβλημένος ὀϊζυρός· Ἀχιλλεὺς δ' ἑλοῦσα κατὰ στῆθος ἐν χερί τε πτερόεντι ἐνσκήψας ἔπεφνεν Ἕκτορα· τὸν δ' ἐκ πυθμένης ἀνὰ σκόλον ἧκε χαιτή. ὣς Ἕκτωρ πᾶσιν ἐνὶ νήεσσι κείτο θᾶσσας.