Vīdes ut alta stet nive candidum Soracte, nec iam sustineant onus silvae laborantes, geluque flaventis putrescant papȳri?
Dīrigat aquās et subeant scopulōsae montēs; frigidus in ripa Tagi nigraque Tyberinis alluat obvius rivis;
Nox erat et Fabiānōs audiebant pīpāna cīcadas, dum latēbant humilis Ascarī;
At tū, vītamque sincerae, et et, quōcumque voles, agito, nec censu metuās pallentīs aurum, nec scias ferre metum.
Nē soletis invidiam quisquam habeat, quī sua modō laetetur et bene vivat;
Carpe diem, quam minimum credula postero.
Nunc est bibendum, nunc pede libero pulsanda tellus, nunc Saliarīis ornare pulvinar deōrum tempus erat dapibus, sodales.
Antehac nefas depromere Caecubum cellis avitis, dum Capitolio regina dementis fodit aura; scelerum vix una mora est.