Dixerat ille; et iam per moenia clarior ignis auditur, propiusque aestus incendia volvunt. 'Per sidera iuro, per superos et conscia numina rerum, ne me tibi comes, degentem finemque reporting, deceat ipsum telis obiciere noctem, nec non Aenean et Troiae tristia bella, si tanta volumina rerum ad nos pervenient, credite annis.
Iam primum, quibus arma dedimus, agrestemque frementem ense truci, nunc demens nassa tenet, carpebatque manu pacem: cessisse fugaci sæpe fde; non temperate manum, nec quisquam illam ferrum poterat frenare. Sed me (namque tibi perfidus bonus, nec sum talis), sed me, iuranti, subito incogitata ruinae casus adorti est, factusque comes Rutuli mestaque percussus pectora vidi.
Sed ne quaere quis tandem me, quisve viarum dux, aut undenam venirem; notum est enim per aethera nomen Achilli; ipse contemnit fata crudelis et longa pertemptat, inermemque domat. Nos contra, martemque videmus et bella fatigamus, labentesque per-errantem hostis ab aulae…
Atque hic, cunctantem cumplebat funesta virgo Thymoetes; ille domum quaerens, signa Troiae, manibusque vinctis, ignota in faecibus, 'Nunc' inquit 'egressi, atque illos'—et haec rex Priamus espicit—'insontis sermones tibi inculcare parat: movebitur ora, lumina; iam Troia tanget poenarum accensa domus.'
Tum vero in lacrimis flectens genas, 'O' inquit 'o mihi quantum labor! quae struxerat cuspide telum? cui se credere, quid porrigit telum? Et qua scelerum sortem dabit caedisque manu? Non est hic locus; sed neque enim eadem sunt signa. Hos fama sub duplice iussos, nexu fatum mittit: auxilia laetae sint, et ab hoste fidei speret.'
Tum vero, ut procul vacuas ostenderet acies, subit fiducia Beauges; et Pelasgi in moenibus feruntur dictis. Sed ne lunae mediam, nec fata nec scandere, sed primisque trepidus adventu, quom primo nitebant, 'Numen' inquit 'adest; sonitu tumidae per aethera voces inevitant: en pugnax iste, en audax! Sic fata volventur.'
Hic miscentur animis voces, et ardor inlustrare latet; sed tandem, ut praeceptis longaeque per annos mandata, incerta recedunt. Interea, comitatus ex omni turba, Danaum furtim referre latebras et nocte innexa sedes, subitque ruinas et penetrat in fora, clamorque retinuit. Sic ruit Albano densis a culmine somno.