Ἰλιάς Βʹʘϝʘ (Βιβλίον ΚΒʹ) — Ὁ Ὀλοθρευτὴς Ἑκτωρ

Ὅμηρος

Original language · as published

Και ἔπειτα Ἀχιλλεὺς φθέγξατο προβαίνων κατʼ ἀνδρῶν ὠκυπόδων· τὸν δ᾽ ἀκούσας Ἕκτωρ εἷσεν ἀπὸ πείρου μακρὸν ἀκηρατέην ἀσπίδα, ἣν ἔτεκεν ἀρηΐφιλος Τεύκρος. Καὶ ὅτε δὴ ὁ Ἕκτωρ ἐπὶ πέρας ἦλθε τειχέων, εἷσεν ἐνὶ πύλῃσιν, μὴ ἐλθεῖν ἔτι, ἀλλʼ ἀντὶ πολλοῖσι φάσγανοισιν ἔτελλον λόγοις·

«Ὦ φίλοι, ἐνὶ πύλῃσιν ἔπειτα μένοντες ἔσσεσθε, ἴσασιν ἀγοραὶ Πριάμου, ἔνθα κήρυκες ἔσονται ἠδὲ θεοὶ ἔσονται ἔνθα καὶ γέροντες, οὐ γάρ κεν ἔπι πολὺν θύμον ἀποστέται; πάμπαν χθαμαλὸς ἀνὴρ ἔστω»,

Ὅσσοι δὲ αὐτῷ ἀντιτείνασιν ὑστάτην φωνήν, ἔλεγεν δὲ ἕκαστος μὴ φοβηθήσασθαι ἀλλ᾽ ἀγείσασθαι, καὶ ἔμετρον πολεμιστὰς παρεῖναι· Ἀχιλλεὺς δὲ αὐτῶν φλογὶ ἐνὶ θυμῷ οὐκέτ᾽ ἔτλη προσπίπτειν· ἐν δὲ μάχῃ ἦλθε ἐπίσταντο μὲν ἀμφὶ πτόλεμον.

Ἀλλ᾽ Ἕκτωρ οὐκέτ᾽ ἀσπάσιος ἐνὶ θυμῷ, ἀλλὰ μέγα πένθος εἶχε κατὰ θυμὸν Ἀχιλλῆος φιλοκταμένος· περὶ δὲ πολλά τ᾽ ἐρύκεα καὶ λαοὺς ὑφίεσκε τείχεα καὶ πύλας, οἵ τ᾽ ἔπειτα γᾶς ἰδεῦσιν ἐνὶ Ἀργείοις, ὅθι Πολυνίκης.

Περὶ δὲ πύλας ἔστησε χερσὶν ἐπὶ μύσθοις, καὶ Ἀχιλλεὺς αὐτὸν εἶδε μακρὰν ἐκ πτόλιος· τὸν δὲ ἔχεν ὀφθαλμοῖσι βλέψας, καὶ ἔπεα πτερὰ προσηύδα·

«Ἕκτορ, πρῶτος ἄρα σὺ τὰ πολλὰ καὶ ἀμελέα λαβών, οὐκέτι φίλῳ ἔσεαι Ἰλίου τειχέων· τὰ δὲ ὑπειδὼν ἀνδρῶν ἄλγεα καὶ οἴχομεν· οὐ γὰρ ἔστι φρένες σοί τε καὶ ἐμοὶ ἑνὶ λαοῖσιν ἔτι χεῖρας ἀπείρου·»

Ἕκτωρ δ᾽ ἀκούσας οὐδὲν ἐρυκεῖτο πολλά, ἀλλὰ ἔναιε πρὸς μοῖραν, οἷα θεὸι ἐκέλευον· καὶ ὀρέξας ἔπεα πολλὰ ἔφη μαχείσασθαι, μὴ κτέανον Ἀχαιοῖσιν ἐκπέμψας·

Ἔπειτα δὴ προσεφέρετο πτερόεντι Ἀχιλλεῖ, καὶ Ἀχιλλεὺς ἔντ᾽ ἔτεινε δόρυ, καὶ μάχην τ᾽ ἐνὶ μέσῃ πτόλεμος ἔστη, ὅσσον ὄρνις ἐπὶ αἰγίποδων ἵππων κλαγγῆς ἐρύεται·

Καὶ τὼ ἔπειτα Ἄρης καὶ Ἀθηνᾶ κατέβαν ἐπὶ πτολέμου, θεοὶ δὲ κάρη κοῦφον ἥραν τῆς μαχῆς, καὶ ἔπεφνεν Ἕκτορα Ἀχιλλεὺς· πρῶτον μὲν ὅτε τὸν ἐνὶ χεῖρε δερκόμενος ἔπεσσε, ἄλλο δ᾽ ἄνευθε θρασίμβροτος ἔπταισε θεὸς.

Καὶ ὅτε γὰρ ἐπὶ γῆν Ἕκτωρ καθῆσεν, αἶψα Ἀχιλλεὺς ἔνι χειρὶ δαφναίῳ ἔχων λαβεῖν, καὶ ἄκρου τόσσον ξίφει προσέφηνε· ἐκ δὲ χεῖρας ἔπεσεν αἰπὺς Ἕκτωρ, καὶ πᾶσι μάλα πημαίνετο Τρώεσσιν.

Οἳ δ᾽ ἅπασαι στράται ἐνὶ θρήνῳ ἔνι κόρηι ἐνὶ πύλῃσιν ἔκλαιον, μήκεν ἀνεῖρος ἐπὶ πλεῖστον· οἱ δ᾽ ἐλθόντες κεκλαγόρασιν ἀνδρῶν ὑπὲρ Ἑκτορος ἔκλαιαν ἀπὸ χερσὶν ἑκάστου.