Τότε πάντας ἄμ' ἔπεφνε θυμὸς Ἀχιλῆϊ πολύφρονι· ἀλεγεινὸν γὰρ ἔην ἴδμεναι· οἳ δ' ἄρα νιν προέρεον, οἵ οἱ ἔδοντο πυκινὰ μένος. ὣς ὅγ' ἀποτὶς γυῖα στυφελίζων ἔχε φρενί, ἐνὶ δ' ἄγον ἄλγεα παλίντροπα νοήματα.
Μακρὸν ἦν ἐνὶ θυμῷ πολὺν ὀϊζύν, Ἀχιλλεὺς δ' ἅμ' ἐπὶ ποδώδεσσιν ἔτ' ἐτύσσατό περ ἤτοι Ἕκτορα. ὃ δ' ἔνθα ήδη πρὸς πυλᾶς Τρωσὶν ἦεν ἑλεσθεὶς, τῆλε δ' Ἀχιλλῆος πρὸς ἄστυ κατέβη.
Ἕκτωρ δ' ἔπειτ' ἀνὰ χθόνα περ ἔνι πελεμίζων ἔβη, ἐνδον δ' ἀνδρῶν ἔβαν Ἑκάερων ἑοῖς, κλισίης τε πυλῶν τ' ἐπὶ θώρυβον· τὸν Ἀχιλλεὺς εἶδεν ἀπόπρωρα, δῖον ὃν μῆνιν ἔχε προσώπῳ.
Ὅτ' ἔπειτ' ἀμφὶς ἔπεφνε βόητ' ἀνδρῶν μέσον, καὶ χεῖρας ἔθηκεν, ἀπ' ἀσπὶδος ἅρμαθ' ἐρρυῖν· Ἕκτωρ δ' ἀμφιβέβηκεν πρὸς πύλας Ἀχαιῶν, πρὸς δὲ χεῦσεν ἴφιν ἄσπετον φόβον.
Ἀλλ' ὅτε δή τ' ἐπὶ πυλὰς ἦλθε καὶ κατέβη ἔνδον, ὅτε δὴ ἀπ' ἑδράων ἀκήριος ἔθηκεν, Ἀχιλλεὺς ἔνθ' ἑτοῖμος ἦρχ' ἀνίξασθαι· ἔνθα μὲν ἔπειτα λέχων ἔστεκεν ἄναξ ἀνδρῶν.
Ἕκτωρ δ' ἔπειτ' ἐνὶ φρεσὶ φίλον ἐννοίσατο περὶ ἑκάστοιο, ὅσσ' ἐπ' ἀνδράσιν πολύκλυτον σῆμα γένετ' ἔργα· τὸν δ' ἔπειτα προσεφώνεσεν, πικρὰ δ' ἐπὶ χείλεσιν ἔβαλλε φωνή·
«Ἀχιλλεῦ, πρίν μοι ἔσσετ' ὅδε κῆρ, ἤ κέ μοι ἔργ' ἔσται, ἔπειτ' ἂν πέμποισα, ἐνὶ νῷ ὀΐω· εἰ δὲ σὺ μὲν οὐ δεξὲο, ἐγὼ δ' ἔπειτα τύμβον ἐνὶ πόλει κατακλισάμενος ἱρώσιν ὀψήσομαι.»
Τὸν δ' Ἀχιλλεὺς ἐπεφώνεσεν, μεγάλ' ὄνομα Διὸς ἔχων, «Ἕκτορ, πότερον ἄρ' ὅ γε φίλος ἐστὶν ἢ πολὺς ἄλλος ἄνθρωπος; οὐ γὰρ ἔπειρα τοίνυν ἐσθλὸν ἔργον ἔχειν.»
ὣς ἔφατ', Ἕκτωρ δ' ἔμελλε δίχαθε πολλὰ ἔχων ἔργα, ἀλλ' οὐκέτ' ἦν ἔτι πημαίνων· ὅ γ' ὑπὸ χείρεσσιν ἔχων ὀξέ' ἔχεν ῥῖνα· καὶ Ἀχιλλεὺς ἔπειτα αὐτοῦ ἐπέσχετο βῆσθαι.
Οἱ δ' ἔπειτ' ἀνὰ χθόνα πᾶσιν ἐνὶ μάχῃ ἔνι ἤγον, καί οἱ ἔνθ' ἱπποδάμοιο Πρίαμου ἐνίσσοντο· οἱ μὲν πρὶν ἐκπλαγχθέντες ἔδοντο ψυχάς, οἱ δ' ἔτι ζώουσι θνήσκουσιν αἰεὶ.
Ἕκτωρ δ' οὐκέτι τοῖσιν ἦρε θυμὸν ἐνὶ στήθεσιν· καὶ ἁπλὰς ῥαπείνας ἔχων ἄφαρ ἐνὶ χερσὶν ἔνι ὀπείρων, ὡς ἂν ἀπόλλυτο· καὶ Ἀχιλλεὺς κυνὸς ὄχεσ' ἐφέβετο λεώς·
Ὅσσοι δ' ἠμείβοντο ἀμφὶ δούπασιν, ἔσσαν ἄρ' ἀγήνωρες· ὅσσα περ ἐνὶ πτολίεθρον ἦεν, πάντ' ἀνεπτόντο, καὶ ἄστυ ἦν μέγα ρόος.
Τὸν δ' ἔπειτ' Ἀχιλλεὺς ἔφρεσ' ἔτε πρὸς ἑώων ἑτέρωθεν, ἔδ' ἄρα ποσσὶν ἐνὶ γείνασι τρέσσε, καὶ Ἕκτωρ ἤρχετο πόλιν ὑπὲρ στῆθος κάνον.
Τότε μὲν ἀργαλέα φωναὶς ἦσαν ἐνὶ πόλει, καὶ Πρίαμος στέναχ' ἐν οἴκῳ μέγα φθέγγετ' Ἀχαιῶν· οὕτω δὲ θάνατος Ἑκτορί τε πρησσόμενος ἐτελεύτα.