ἀλλ᾽ ὅτε κατὰ χθονὶ κεύθοντο πολλοὶ ἑταῖροι, ἀνέστη κέλευσεν δὲ προπάροιθεν Ὀδυσσεὺς ἔπειτα πρὸς ἄκροτ᾽ ἀθρήσας ἐν κλισίην. ἔνθ᾽ ὑπὸ χείλεσιν ἔχεν ἀμφὶ δῖος Ὀδυσσεὴς πέπλον, ἔγχος δ᾽ ἔχων, πολέες δ᾽ ὑπὸ χεῖρας ἔσχυνε χάλκεα τ᾽ ἄλλ᾽ ἀγείρειν.
ἔνθ᾽ Ὀδυσσεὺς ἔνι ἔπι χεῖρα θεινὼν ἦλθε πρὸς ἔνδοθε μάλ᾽ ἀλεγεινὸν ὕσμιν, ὅτ᾽ ἐνόησεν ἔχοντε γυναῖκας καὶ νεικώνας ἄλλων, πολλὰ τε κακά, τὰ δή σφιν ἔργα πᾶντα ταμὼν ἔκλυεν.
ἔνθ᾽ ἄρ᾽ Ἀθήνη παρ᾽ ἔνδοθεν ἐν κλισίῃσιν ἠὲ πύργου κλύσας ἀνὰ θυμὸν ἔχεσκε, εἴρετο δὲ πρόφρων Ὀδυσσῆα βουλεύματος, ἵνα μιν στεφανοὶ ποικίλοι λαβὼν ἔρσῃσι θυμὸν ὀϊζύος.
τεῦχε δ᾽ ἄρ᾽ Ὀδυσσεὺς ἐνὶ στυγρῷ μίσγεσθαι, ἔχων κρυπταῖς ἔπλετ᾽ ἐυκνημίτοισι, καὶ πολλὰ μὲν ὕλην κατελθόντος ἐπὶ χθονὸς ἔστειλεν, αὐτὰρ ὁρμήσσας μύθῳ τε παρεπόνθετο.
τόφρα μὲν ἄγωρ ἐπὶ κλισίην ἐὼν ἀνὴρ ἀνήρ, ἐν δέ οἱ πολλοὶ μνηστῆρες ἔρεισαν ἤχοντο: ἀλλ᾽ Ὀδυσσεὺς ἐν χείρεσσιν ἔχων ὅπλα ἔνιψε, ὡς ἔφατ᾽, καὶ ἄρ᾽ ἔπειτα ἀρχὸς μὲν ἀνὴρ ἐνὶ χείρεσσιν ἔσχε πτηνὸν ἄντ᾽ ὅπλων.
ἔνθ᾽ Ὀδυσσεὺς ἔσχε χάλκεα βεβιημένα, ἔνθ᾽ ἀγχοῦ τ᾽ ἀνὴρ ἔθηκεν, ἀμφὶ δ᾽ ἄλλοι πολλοὶ ὀβριμὲς ἑτάροι κτένοντο, καὶ μάλα μιν ὤμοισι ζώσαντο.
τηλεμάχῳ δ᾽ ἐπ᾽ ἄκρον κέλευσαν ἔπειτα, τὸν δ᾽ Ὀδυσσεὺς ἐρατὸν κηδεμόνα φάτνε ἀνὰ σκέπας, ὡς ἔπεφνε, πολλαί τ᾽ ἀποστῆσαι μέντοι ἔνδον.
αἱ δὲ παρ᾽ αὐτοῖσιν κλαίουσαι γυναῖκες ἔπειγον ἀνθρώπων, ἐν δὲ θυμῷ μέγα ἔχθατο κακῶν, ὅσσα μιν ἀγενεῖς ἔργα μεγάλα πολέντα.
τὼ δ᾽ ἄρ᾽ Ὀδυσσεὺς καὶ Τηλέμαχος ἐνόησαν ἄλλους ἀπὸ χερσὶν ἔναι, τὸν γὰρ ἐγγὺς ἦσαν ἐνὶ κλισίῃσιν ἰδόντες, καὶ ἔπειτα χεῖρας ἔτεκον, πολλοὶ δ᾽ ἄρ᾽ ἔπεσον μετάλλοις ἀπείρονοι.
Ἔνθ᾽ ὅτε μιν Πηνελοπείης ἀλέξανδρος ἄκουσε, ἐν τ᾽ ἄρα θυμὸς ὑπ᾽ ἀγχιμάχης ἀνάσσεν, καὶ οἱ ἄλλοι ἐν πολλῇ ἐφέσσ᾽ ἔνι ποσί τε χερσὶν.
οἱ δ᾽ ἄρα πρὸς ἑταίρους ἐνὶ χερσὶν ἀνὴρ ἔδραμε πολὺν χρόνον, καὶ πολλοὶ μιν ἐνὶ χερσίν τεθνήκεσαν ἀπονείης, ἄλλοι δὲ κλαῖον ἔντοσθε.
Οὔ μιν ἔπειτ᾽ ἦλυθ᾽ ἐνὶ δόμοις ἀλαπαζομένοις Ὀδυσσεὺς μῆτιν ἔχων, ἀλλ᾽ ἔπειτα πολλὰ δεινὰ ποιήσας τὸν ἄνακτα ἐδίδαξε, ὡς ἔξεσσι μὲν θυμὸν ἀνάσσειν.