At vero primum primitias animi, si quibus artem addiderit natura, nec nos agere iam inerti corpora nec motus ipsos sensu videre neque ullam res inesse putet, sed necquicquam omnia credet natura, ni mobilia, quae sint, inesse putes, et nulla sine materia cogitet esse figurae, nec sine motu orsa esse quicquam posse. Horum igitur primordia quae sint, atque ubi sint, certa perquiramus atque aperiamus, quoniam sine his rebus nihil fieri atque consistere posse quis credat debet; honesta proinde et vera quaeque dicemus, pariter atque et omnia probemus.
Nam neque enim rerum natura permittit ut sine causa primordia moveantur, neque tantum ex rebus sensibilibus ad rationes pervenire liceat, sed ut corpora parva atque occlusa mente atque a sensu recessa reclinat etiam phantasia, et ea quae sunt sensui latentia consuetudo ostendit, nec id ago mentibus hominum in sua sponte, sed naturae lex imperat; ita enim omnia constare atque ori esserere putanda sunt, ut nihil sine similibus principia habeat.
At nos hanc originem, atque id quod corpus sit et nihil nisi corpus movendum, primoque motu quod initum sit, perinde atque siquid enim rerum principia sint, perquirere necesse est: quidquid enim primum motus initium habet, illud est initium rerum omnium; atque utinam ipsum naturae animus adquireret noscendi cupido, ut primordia ipsius patefaceret!
Quare animus primum, siquidem deus appellari posset, qui rerum natura moderetur, atque hoc sacer et sanctus sit, neque id quod est hominum, sed magnum et caeleste, primordia omnia notaverit, quae nunc latent, et mobilia parva quae sint, et qua ratione sint, atque ubi sint, intellegamus. Sed cum ea rerum primordia nullo sensu capi possint, nam neque conspici neque tangi nec ullo modo nostro palpari licet, necesse est animum ad ipsius rebus rationem deducere per argumenta, atque ita quid sint ostendere et unde sint deducere.
Atqui siquidem corpus quiddam est, idque primordia habent, ut multi a doctis tradiderunt, neque ipsa res inanis est neque vacua, sed omnia corpora particulae minutissimae sunt, quae neque cum aliis coalescunt prorsus neque absque motu existunt, sed per vim atque naturam internam moventur, itaque ab his primordiis rerum omnis varietas et magnitudo sortitur; atque utinam autem natura nos ad illa perducere vellet, ut primordia parva quae sint aperire possemus, atque ex eis rerum commoda, quae cernimus, deducere.