Ille mi par esse deo videtur, ille, si fas est, superare divos, qui sedens adversus identidem te spectat et audit dulce ridentem, misero quod omnis eripit sensus mihi: nam simul te, Lesbia, aspexi, nihil est super mi vocis in ore. Lingua sed torpet, tenuis sub artus flamma demanat, sonitu suopte tintinant aures, gemina teguntur lumina nocte. Oculi privent, nequiquam anhelitus gestit exspirare; sed immitis uti exagitatur anus, umidaque lingua tandem est. Non est mirum: multo magnus es mi praesente lumen, Lesbia, nec quisquam diu magis me desideret quam tu. Non bona dicta, sed animi sunt istae: siquid novisti, rectius istis candidus imperti; nam castus amores sicut hic oculis cognoscitur, uti esse debet. (Carmen 51)
Odi et amo. Quare id faciam, fortasse requiris. Nescio, sed fieri sentio et excrucior. (Carmen 85)