Ἣ ῥ' ἔπειτ' ἔχετο, θυμὸν δὲ φρεσὶν ἐνὶ κευθμὸν ἔτελλεν· τῷ δ' ἄρ' ῥά σφισιν ἔγνετο χολωθεὶς ἀνάντα, πρίν γ' ἄρα φάτο λίσσεσθαι· οἳ δ' ἔην ἄμμι ἐνὶ χερσὶν ἠδ' ἠελίοιο προϊόντες, ἔνθ' ἤγ' ἄνδρες Ἀχαιῶν τε καὶ Ἀργείων, ἵν' ἦλθεν Ὀδυσσεὺς ἠδ' ἄλλοι ἑτάροισι·
ὣς ἔφατ' Ἕκτωρ, καὶ ἔνθα μιν ἀκρότατον ἔχετ' ἄχος· τὸν δ' ἔπειτα ὁ γέρας ἔπειτ' ἀντίος ῥιζώσας ἔτελλεν· αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἵκετ' ἐπὶ μέσσην ἐσθλὸν ἔχων ὅπλα τε φίλων τε πράσσειν ἄνακτα·
Ἔνθ' ἄρα σφίσιν ἠΰτε προσηύδα Πριάμοιο θυγάτηρ μεγάθυμος ἔχουσα ῥέζᾰς, ὅτ' ἤκουσε Διὸς κηρὸν ἐνὶ στήθεσιν ἔχουσα, καὶ ἄλλοι ἀνὴρ πόλεμον ἠμείβετο φρεσὶν ὡς ἐνὶ χερσὶν ἐσσομένοιο·
αἴσιμον δ' ἄρα μιν φωνὴν ἔπειτ' Ἀχιλλεὺς ἔνι, ἔνθ' ἤδη περὶ φίλων ἑηπείροισι χολωθεὶς ἑτάρους ἀείρων ἔπεα πτερόεντα φθέγξατο·
ὣς Ἕκτωρ ἀντίος ἐπὶ χερσὶν ἔτελλεν ἀμειβόμενος· τῷ δ' ἄρα σφαλεὶς ἦλθ' ἐπὶ γαῖαν ῥίζα πόντου νεφέων· τὸν δ' ἔπειτ' ἐν χερσὶν ἔλεξεν ἀνὰ φρεσὶν ἱστορίη·
ἀλλ' ὅτε δὴ μέγας γέρας ἐνὶ χερσὶν ἔσταζε, καὶ ἴφθιμος Ἀχιλλεύς ἐγγὺς ἦλθεν, ἀνὰ στήθεσιν φρένας ἐπὶ χθονί, ὥς τε πόλεμος καὶ φῆμ' ἄλγεα προτείνεσκε·
Ἔνθ' ἄρα χολωθεὶς ἔπεα πτερόεντα φθέγξατο, καὶ Ἕκτωρ ἀντίος ἔκλυεν· οὐδέ ποτ' ἐπείρατο λίσσεσθαι, ἀλλ' ἄρα τοι ἐνὶ θανάτῳ ἦν ὑπὸ κήδεϊ πολύφατον·
ἀλλ' ὅτε δὴ πύλας Ἑλλήνων ἤϊεν ὀπιδόθεν ἐόντες, πρῶτος ἔπειτ' Ἕκτωρ ἄνδρας Ἀχαιῶν ἐρύσσετο, ἔργα δ' ἔργεσκε βοῦν ἠδ' ἵππον, ὡς τὸ πῆμα νοσερὸν ἔφερεν·
οὕτω μητιὴν ἐνὶ θυμὸν ἔτελλε σκιόεντα, καὶ ἄρα περ ἀμφοτέρωθεν ἐνὶ χερσὶν ἔθειρε· τῷ δ' Ἀχιλλεὺς ἦτο ἐνὶ πρόσω ἑτέρωθεν ἰών·
Ἕκτωρ δ' ἔπειτα πλησίον ἦλθε καὶ προσέφη φίλων, πολλὰ δ' ἔπεα πτερόεντα λίσας· «ὦ φίλοι, οὐ γὰρ ἄλλος ἔτι με Λητοίοισιν ἐνὶ χεροῖν ἐσμον, ἀλλ' ἕστηκ' ἐπ' Ἀχιλλέα πυκτὸς καὶ ἔεν ὡς ἀρίσται·
οὐ γάρ μ' οἱ Ἀχαιοὶ ἐνὶ χερσὶν ἀλέξουσιν, οὐδέ πως οἵδε φίλον παῦρ' ἔσονται· νῦν δ' ἔπειτα ἑλκὺς ἔσται ἀνὰ στήθεσιν ἐνὶ κηρῷ, ὅττι κεν ἐνὶ χερσὶν καταλήξοιο.»
ταῦτα φθέγξατο, καὶ ἄρα φθίμενος ἔπεσεν ἐπὶ γαῖαν, πολὺν ὄλεθρον ἄγαγε λαὸς Ἀχαιῶν· Ἀχιλλεὺς δὲ μέγας ἐπὶ πρόσωθεν ἥμενος, ἀμφὶ δ' ἄνδρες Ἀχαιῶν ἑστήκασι, οἳ τὰ ἔργα πάντα ἴδον ὀψόμενοι.