Tu ne quaesieris, scire nefas, quem mihi, quem tibi finem di dederint, Leuconoe, nec Babylonios temptaris numeros. Ut melius, quidquid erit, pati! Seu pluris hiemes seu tribuit Iuppiter ultimam, quae nunc oppositis debilitat pumicibus mare Tyrrhenum, sapias, vina liques et spatio brevi spem longam reseces.
Dum loquimur, fugerit invida Aetas: carpe diem, quam minimum credula postero.
Nunc est bibendum, nunc pede libero pulsanda tellus, nunc Saliaribus orbibus instauranda dies, nunc viridem iuventa mopernas in horis debet illa videre;
Nunc et Campus et Tiberinae praetereunt undae, et bellantis rex Cypri, nunc etiam, nunc; nunc peragantur mutuaeque fenestrae surgant.
Quamvis in vita saepe futurorum incertae sunt, Horatius admonet ut sapienter patienterque sustineamus et fructum praesentis temporis capiamus, neque spes in posterum temere ponamus.