Direct reading · Original
Book 2 · lines 224–239
Passage 1 of 3 · Section metadata unavailable
Find a section
Choose a paragraph to open its bounded reader passage.
Current position: Loading section metadata…
Find a section
Choose a paragraph to open its bounded reader passage.
Loading source sections…
224ἦ τοι ὅ γʼ ὣς εἰπὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετο, τοῖσι δʼ ἀνέστη
225Μέντωρ, ὅς ῥʼ Ὀδυσῆος ἀμύμονος ἦεν ἑταῖρος,
226καί οἱ ἰὼν ἐν νηυσὶν ἐπέτρεπεν οἶκον ἅπαντα,
227πείθεσθαί τε γέροντι καὶ ἔμπεδα πάντα φυλάσσειν·
228ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·
229κέκλυτε δὴ νῦν μευ, Ἰθακήσιοι, ὅττι κεν εἴπω·
230μή τις ἔτι πρόφρων ἀγανὸς καὶ ἤπιος ἔστω
231σκηπτοῦχος βασιλεύς, μηδὲ φρεσὶν αἴσιμα εἰδώς,
232ἀλλʼ αἰεὶ χαλεπός τʼ εἴη καὶ αἴσυλα ῥέζοι·
233ὡς οὔ τις μέμνηται Ὀδυσσῆος θείοιο
234λαῶν οἷσιν ἄνασσε, πατὴρ δʼ ὣς ἤπιος ἦεν.
235ἀλλʼ ἦ τοι μνηστῆρας ἀγήνορας οὔ τι μεγαίρω
236ἔρδειν ἔργα βίαια κακορραφίῃσι νόοιο·
237σφὰς γὰρ παρθέμενοι κεφαλὰς κατέδουσι βιαίως
238οἶκον Ὀδυσσῆος, τὸν δʼ οὐκέτι φασὶ νέεσθαι.
239νῦν δʼ ἄλλῳ δήμῳ νεμεσίζομαι, οἷον ἅπαντες