Ἄνδρες ἔνθα μὲν πρῶτον μοι ἔπος ἔπεφνε Κρονίων ὑπὲρ τῶν ἀτρυγέτων ἐνίων, ὅττι μοι πατρὸς Ἀχιλλέως φθιτὸν ἔργα καὶ ἅμα πόλη ἔχθος. ἀλλ᾽ ὅ γ᾽ ἐπεὶ τὸν Ἀγαμέμνων χρόνον Αἰγείδαο θυμὸν ἐν ἔδειπνα, πολλοὺς δὲ καὶ ἄλλους ἀφῆκεν θνητῶν, ἔνθ᾽ ἔγνων ὅττι μᾶλλον ἤλαττον τε καὶ ἄριστον γ᾽ εἴην, ἢν δύω ἔσσεσθε.
Ἦλθον οὖν ἐπὶ Λωτοφάγους καὶ ἔπειτα τῷ ἦλυον ἀνδρῶν ἡμετέρων, οἳ Λώτοισι μετόπισθεν ἔχοντο βίῃ, καὶ ἐδίδασκον αὐτοὺς λησμονεῖν γαῖαν τ᾽ ἐσθλὴν καὶ οἴκαδ᾽ ἐῢς. οἳ τ᾽ ἔπειθον ἔνθεν Κροίσῳ ἔργας ἑηίσαντο, καὶ οὐκέτι ἦσαν οἱ ἔχοντες ἐπὶ γῆρας ἀμείνους.
ἔπειτ᾽ ἐπὶ τὸν ἀπὸ Κρόνου ναίσασα μέγαν Ὀδυσσεὺς ἄγειν ἔνθα μὲν Ὀύτις ἐκλῆτο βροτῶν, ὄφρ᾽ ἀνὴρ πολὺν ἔχοι ἐνὶ θύμῳ θαλεροῖο θυμού. καὶ ὅ γ᾽ ἄρα πρῶτον ἔπειτ᾽ ἔλιπεν ἡμᾶς ἐνὶ νηυσὶ χερσὶν Ἰθάκης ἄφαρ,
αλλ᾽ ὅτε δὴ περὶ νηυσὶν ἔνδοθεν ἐόντες ἔπεφνον, ἤματ᾽ ἑῷα πολλὰ θεοὶ κατὰ θυμὸν ἔχοντες, ἐνθάδε μοι πατρὸς ἐπὶ χερσὶν βασίλεια ὀλοφήν, ἀλλ᾽ οὐκ ἔπλετο ἔργα πολλὰ ζημενίειν.
Ἦλθον δ᾽ εἰς πλάγχθαι Κύκλωπας, πολυφλοίσβους ὑπ᾽ ἀνὰ γαῖαν, πτεροφέρειαι τ᾽ ἀνὰ νῆσους, οἳ μοίρων ἀγκυλομήδεσιν. ἐκείνῳ μὲν ἄρα τὸν Κύκλωπα μέγαν Πολύφημον ἐνὶ σπηλαίῳ ἔδος, βίην ἔχων καὶ ἄνακτα μεγάλους, αἳ μὲν ἀνθρώπων ἐκέλευε νεμέσθαι.
Ἀνάγκη δ᾽ οἱ ἀμφοτέρωθεν ἦεν, θάλασσαν τε καὶ χθόνα μεταπείθειν: οἳ δ᾽ ἄρα Προμηθείας ἐνὶ κλισμίῃσιν ἔχοντες ἐπὶ χερσὶν Ἰθάκης, τὴν μὲν ἡμεῖς ἔμελλον ἄγειν ἄκοιτιν ἀγγαρεύοντες.
ἑλόμενοι δ᾽ ἔπειτ᾽ ἄρτυσιν εὗρον ἐν σπηλαίῳ, καὶ ἔνθα θύραζε Κύκλωπες ἐν μεγάροισιν, βοῶν τε καὶ προβάτων θύρας ἔχοντες. Ὀδυσσεὺς δ᾽ ἔνθ᾽ ἀνὰ φρεσὶν ἀντέειπε, καὶ τὰ μὲν ἄνδρας ἀπαγγείλεν ὅσσοι κακοὶ γίγνονται.