Direct reading · Original
Book 6 · lines 382–396
Passage 1 of 2 · Section metadata unavailable
Find a section
Choose a paragraph to open its bounded reader passage.
Current position: Loading section metadata…
Find a section
Choose a paragraph to open its bounded reader passage.
Loading source sections…
382Sic ubi nescio quis Lycia de gente virorum
383rettulit exitium, satyri reminiscitur alter,
384quem Tritoniaca Latous harundine victum
385adfecit poena. “Quid me mihi detrahis?” inquit:
386“a piget a non est” clamabat “tibia tanti.”
387Clamanti cutis est summos direpta per artus,
388nec quicquam nisi vulnus erat; cruor undique manat,
389detectique patent nervi, trepidaeque sine ulla
390pelle micant venae; salientia viscera posses
391et perlucentes numerare in pectore fibras.
392Illum ruricolae, silvarum numina, fauni
393et satyri fratres et tunc quoque carus Olympus
394et nymphae flerunt, et quisquis montibus illis
395lanigerosque greges armentaque bucera pavit.
396Fertilis inmaduit madefactaque terra caducas