Direct reading · Original
Book 7 · lines 297–311
Passage 1 of 4 · Section metadata unavailable
Find a section
Choose a paragraph to open its bounded reader passage.
Current position: Loading section metadata…
Find a section
Choose a paragraph to open its bounded reader passage.
Loading source sections…
297Neve doli cessent, odium cum coniuge falsum
298Phasias adsimulat Peliaeque ad limina supplex
299confugit. Atque illam, quoniam gravis ipse senecta est,
300excipiunt natae. Quas tempore callida parvo
301Colchis amicitiae mendacis imagine cepit.
302Dumque refert inter meritorum maxima, demptos
303Aesonis esse situs, atque hac in parte moratur,
304spes est virginibus Pelia subiecta creatis
305arte suum parili revirescere posse parentem.
306Idque petunt pretiumque iubent sine fine pacisci.
307Illa brevi spatio silet et dubitare videtur
308suspenditque animos ficta gravitate rogantes.
309Mox ubi pollicita est, “quo sit fiducia maior
310muneris huius” ait, “qui vestri maximus aevo est
311dux gregis inter oves, agnus medicamine fiet.”