Ἡροδότου Ἁλικαρνασσοῦ ἱστορίης ἀπόδεξις· ἣ ἔστιν οὗ τ' ὄνομα Ἁλικαρνασσεῦς καὶ ἔργον Ἡρόδοτος. Ἀφορμὴ μὲν οὖν αὕτη ἐστὶν ἡ τῶν Ἑλλήνων καὶ Περσῶν μάχη ἥτις ἐγένετο· οὗ καὶ ἀρχὴν καὶ τέλος ἐντίθεται τῷ λόγῳ.
Ἀκούσαι δὲ ὑμᾶς βούλωνται ἅ τε ἐπὶ χρόνου τὰ μὲν παλαιὰ τῶν ἀνθρώπων καὶ ἔργων Ἅ τε ὧν ὀρθῶς μνημονεύειν ἔτι ἀνάγκη καὶ τὰ τῆς ἡμῶν αἰτίας· ὅτι μὲν γὰρ οἱ μὲν ἔλεγον οὕτως, οἱ δὲ ἄλλως, ἐν δὲ τοῖς ἐπιχειρομένοις ἀληθείας ζητεῖν ἔδοξε.
Ἐν ἀρχῇ μὲν οὖν ἔλεγον οἱ ἡμεῖς ὅτι τοσοῦτον πρῶτον ἔδεξεν ἡ τύχη τῶν πραγμάτων ὥστε Πέρσας ἐπ᾽ Ἑλλάδα ἐς τὸ πολλὸν ἤγαγεν, ἣν αἱ Δαρειδῆς ἔχουσιν βασιλείαν, καὶ αἵ τῇ ἐκείνης ἀναστάσει προσετυχούσῃ.
Περὶ δὲ τῶν προτέρων οἷά τε ἦν, ἔτι λέγουσιν οἱ Ἕλληνες καὶ λοιποί· ἀλλ' ἐμοὶ δοκεῖ χρηστόν ἐστιν ἀναγινώσκειν ὅσα τοῖς παλαιοῖς ἐγένοντο, ἵν᾽ ἂν τοὺς νῦν χρόνους ἐπακολουθήσωμεν.
Πολλοὶ γὰρ λαοὶ οἳ νῦν εἰσὶν ἐν τῇ Ἀσίᾳ καὶ τῇ Εὐρώπῃ, προϊόντες ἐπὶ χρόνους, ἔτι μνήμην ἐποιήσαντο τοῖς παλαιοῖς ἔργοις καὶ τοῖς ἀρχαίοις ἔθνεσιν· ὅθεν καὶ ἐπὶ τὰ πλείω ἡ ἱστορία τίνων ἑκάστοτε ἔχουσιν ἐγένετο.
Ἐπὶ τῆς τοίνυν ἀρχῆς ἐγὼ Ἡρόδοτος Ἀλικαρνασσεὺς, τοῖς μὲν Ἕλλησι λόγους ἀποδεξόμενος, ἔτι δὲ καὶ τοῖς βαρβάροισιν ὑπομνηστέων ἐργάσομαι, ἵνα μήτε ἀλύτως ὑμῖν λέγω, μήτε ἄνευ λόγου ἀφήσω τὰ θαυμαστὰ.
Ἔστι γὰρ ἐμοὶ ἐπιτήδειον ἀπαγγέλλειν τὰ παλαιὰ καὶ τὰ νῦν ὅσα ἡ τύχη ἡμῖν προσαφήσεται, καὶ ἐπειδὴ ἡ μὲν φωνὴ τῶν ἀνθρώπων ἑκάστου ποικίλει, ἀληθείας δὲ ἐξέτασιν ἐν τῷ λόγῳ ποιήσομαι, ἐπιδείκνυσθαι δὲ τοῖς ὑμῖν ὑπόθεσιν.
Τοῖς μὲν οὖν ἀρχαίοις καὶ καιροῖς ἀπείρων, ὡς ἔπος εἰπεῖν, ἀλλήλοις ἐπεκάλυπται ἱστορίας χάος· ἐγὼ δὲ μὴν ὑπολαμβάνω διηγεῖσθαι καθάπερ ἔτυχεν, ἀλλὰ κατὰ λόγον καὶ μέτρον τὰ πιστὰ διαλέξομαι.