Χορός. Θεοὶ ἄνακτες, βοῶμεν δὲ τὸν ἔχοντα ὀργὰς ἥκιστα, ὃν μὲν γὰρ ἐν πένθος ἔχει φρένας, ὃν δὲ τὴν ὕβριν ἐσχάτως πεπραγὼς ἀντρεπτόμενον, σὺν ἄλλοις ἔργοις τεῖχος ἀνδρῶν ἐν στήθεσιν ὑπομένειν κινάμενος.
Χορός. οἱ μὲν πόνοι λοίσθιοι πᾶσιν ἐν ἀνθρώποισι, οἱ δ᾽ ἀκούσαντες ὄλβον οὐκ ἔχουσιν· οὐδὲ γὰρ ἂν ἄνευ συμφορᾶς χαίρειν. ὡς δ᾽ ἂν εὖ τις ἔχῃ, πολλὰ γὰρ ζηλωμάτων ἐν ταῖς ψυχαῖς ἐστὶν, οὐδὲ τὰ μὴ ἔχοντα τὸν τρόμον ἀντιλαμβάνονται.
Σάλπιγγες· Αἴας. Αἴας (μονολογῶν). Ὦ τάλας ἀνὴρ, τὶ ταῦτ᾽ ἔπαθες; πῶς ἐς τοσαύτην ἰσχύν ἥκεις; οὔ ποτε ἐγὼ πολὺν χρόνον ἐπ᾽ ἀρετῇ τῇδε τὰ ἐμοὶ πρᾶξα μέλειν ἐδεησάμην, ἀλλ᾽ ἔτι σέθεν ἔχθρα καὶ ὕβρις δουλεύει.
Σάλπιγγες· Χορός. ἴδμεν ὅτι Σαλαμῖνα μὲν ἥκει πρὸς τὰ ἔργα, τὰ δὲ περὶ τοῦ Ἀίαντος κρίματα καὶ λόγοι ἔτι μυρίοι. οὗτος γὰρ ὁ ἀνὴρ μεγάλοις ἥρως ἐνι, νῦν δ᾽ ὑπέκυψεν οἷς οὐδεὶς ἀντέχεται ἐν ἀκοῇ.
Χορός. Ἔνθα μὲν παῖδες καὶ στρατιῶται ἀγκάλαις ἔχοντες τὰ ἅρματα τὰ παλαιὰ μνημονεύουσιν, ἔνθα δὲ γυναικῶν ἡ φωνή, κλαυθμός τ᾽ ἀνδρῶν τεῖχος, καὶ οἱ θεοὶ μώμῃσιν ἅπτονται.
Αἴας. ὦ παῖδες, ὑμεῖς μὲν οὐκ οἴεσθε τὰ πολλὰ μοι πεπονθέναι· ἦσαν δὲ τὰς χεῖρας μου ἔργων πολὺ χείροισιν ἤδη ἐξηνθρώπισα. ἔτι γὰρ ἤδη τὸ μέλλον με δεῖ δείξαι, ὅπως ἂν ἥμισυ θανεῖν ἐθελήσω.
Χορός. οἱ θεοὶ ὑπὲρ τῆς γῆς καὶ τῆς πόλεως τοῦτ᾽ ἀκούουσιν· εἴπερ Ἀίας μέγας ἦν, νῦν δὲ πεσὼν, πῶς ἂν οὐδὲν ἐπεφάνη τὸ μέγα; οὐ γὰρ ἔστι παρὰ τύχῃ ἥ τᾳς πρὸς ἀνθρώπους βουλαί.
Σάλπιγγες· Αἴας. Ἀλλὰ μὰ τὰ θεῖα, ὥστ᾽ ἐγὼ μὲν οὐκέτι ἔχω γνώμην γιαντὶ ζῆν· οὐ γὰρ ἂν ζῶν δόξαιμι εἰς πάντα τὰ ἐμὰ ἔργα ἀτιμίαν φέρω. γένοιτό μοι πρὸ τῶν πολλῶν τὰ σιγᾶν, εἴ τις ἔτι ὦν βροτῶν φίλων.