Ἱππόλυτος

Πολλὴ μὲν ἐν βροτοῖσι κοὐκ ἀνώνυμος, θεὰ κέκλημαι Κύπρις, οὐρανοῦ τ’ ἔσω· ὅσοι τε Πόντου τερμόνων τ’ Ἀτλαντικῶν…

ἐπεὶ δὲ Θησεὺς Κεκροπίαν λείπει χθόνα, μίασμα φεύγων αἵματος Παλλαντιδῶν, καὶ τήνδε σὺν δάμαρτι ναυστολεῖ χθόνα, ἐνιαυσίαν ἔκδημον…

ἕπεσθ’ ἀείδοντες ἕπεσθε τὰν Διὸς οὐρανίαν Ἄρτεμιν, ᾇ μελόμεσθα. πότνια πότνια σεμνοτάτα, Ζανὸς γένεθλον, χαῖρε, χαῖρέ μοι, ὦ…

σοὶ τόνδε πλεκτὸν στέφανον ἐξ ἀκηράτου λειμῶνος, ὦ δέσποινα, κοσμήσας φέρω, ἔνθ’ οὔτε ποιμὴν ἀξιοῖ φέρβειν βοτὰ οὔτ’…

Ὠκεανοῦ τις ὕδωρ στάζουσα πέτρα λέγεται, βαπτὰν κάλπισι ῥυτὰν πα- γὰν προιεῖσα κρημνῶν· ὅθι μοί τις ἦν φίλα…

τειρομέναν νοσερᾷ κοίτᾳ δέμας ἐντὸς ἔχειν οἴκων, λεπτὰ δὲ φάρη ξάν- θαν κεφαλὰν σκιάζειν· τριτάταν δέ νιν κλύω…

— ἦ σὺ γ’ ἔνθεος, ὦ κούρα, εἴτ’ ἐκ Πανὸς εἴθ’ Ἑκάτας ἢ σεμνῶν Κορυβάντων φοι- τᾷς ἢ…

— ἢ πόσιν, τὸν Ἐρεχθειδᾶν ἀρχαγόν, τὸν εὐπατρίδαν, ποιμαίνει τις ἐν οἴκοις κρυ- πτὰ κοίτα λεχέων σῶν; —…

— φιλεῖ δὲ τᾷ δυστρόπῳ γυναικῶν ἁρμονίᾳ κακὰ δύστανος ἀμηχανία συνοικεῖν, ὠδινῶν τε καὶ ἀφροσύνας. δι’ ἐμᾶς ᾖξέν…

— ἀλλ’ ἥδε τροφὸς γεραιὰ πρὸ θυρῶν τήνδε κομίζουσ’ ἔξω μελάθρων· στυγνὸν δ’ ὀφρύων νέφος αὐξάνεται. τί ποτ’…

ἄρατέ μου δέμας, ὀρθοῦτε κάρα· λέλυμαι μελέων σύνδεσμα φίλων. λάβετ’ εὐπήχεις χεῖρας, πρόπολοι. βαρύ μοι κεφαλᾶς ἐπίκρανον ἔχειν·…

δύστηνος ἐγώ, τί ποτ’ εἰργασάμην; ποῖ παρεπλάγχθην γνώμης ἀγαθῆς; ἐμάνην, ἔπεσον δαίμονος ἄτῃ. φεῦ φεῦ, τλήμων. μαῖα, πάλιν…

γύναι γεραιά, βασιλίδος πιστὴ τροφὲ Φαίδρας, ὁρῶμεν τάσδε δυστήνους τύχας, ἄσημα δ’ ἡμῖν ἥτις ἐστὶν ἡ νόσος· σοῦ…

ὁρᾷς; φρονεῖς μὲν εὖ, φρονοῦσα δ’ οὐ θέλεις παῖδάς τ’ ὀνῆσαι καὶ σὸν ἐκσῶσαι βίον. φιλῶ τέκν’· ἄλλῃ…

ἄιες ὤ, ἔκλυες ὤ, ἀνήκουστα τᾶς τυράννου πάθεα μέλεα θρεομένας; — ὀλοίμαν ἔγωγε, πρὶν σὰν φιλίαν κατανύσαι φρενῶν.…

Τροζήνιαι γυναῖκες, αἳ τόδ’ ἔσχατον οἰκεῖτε χώρας Πελοπίας προνώπιον, ἤδη ποτ’ ἄλλως νυκτὸς ἐν μακρῷ χρόνῳ θνητῶν ἐφρόντισ’…

ἡμᾶς γὰρ αὐτὸ τοῦτ’ ἀποκτείνει, φίλαι, ὡς μήποτ’ ἄνδρα τὸν ἐμὸν αἰσχύνασ’ ἁλῶ, μὴ παῖδας οὓς ἔτικτον· ἀλλ’…

σὺ δ’ οὐκ ἀνέξῃ; χρῆν σ’ ἐπὶ ῥητοῖς ἄρα πατέρα φυτεύειν, ἢ ’πὶ δεσπόταις θεοῖς ἄλλοισιν, εἰ μὴ…

τοῦτ’ ἔσθ’ ὃ θνητῶν εὖ πόλεις οἰκουμένας δόμους τ’ ἀπόλλυσ’, οἱ καλοὶ λίαν λόγοι. οὐ γὰρ τὰ τοῖσιν…

Ἔρως Ἔρως, ὃ κατ’ ὀμμάτων στάζεις πόθον, εἰσάγων γλυκεῖαν ψυχᾷ χάριν οὓς ἐπιστρατεύσῃ, μή μοί ποτε σὺν κακῷ…

ἄλλως ἄλλως παρά τ’ Ἀλφεῷ Φοίβου τ’ ἐπὶ Πυθίοις τεράμνοις βούταν φόνον Ἑλλὰς αἶ’ ἀέξει· Ἔρωτα δέ, τὸν…

τὰν μὲν Οἰχαλίᾳ πῶλον ἄζυγα λέκτρων, ἄναν- δρον τὸ πρὶν καὶ ἄνυμφον, οἴ- κων ζεύξασ’ ἀπ’ Εὐρυτίων δρομάδα…

ὦ Θήβας ἱερὸν τεῖχος, ὦ στόμα Δίρκας, συνεί- ποιτ’ ἂν ἁ Κύπρις οἷον ἕρ- πει. βροντᾷ γὰρ ἀμφιπύρῳ…

σιγήσατ’, ὦ γυναῖκες· ἐξειργάσμεθα. τί δ’ ἔστι, Φαίδρα, δεινὸν ἐν δόμοισί σοι; ἐπίσχετ’, αὐδὴν τῶν ἔσωθεν ἐκμάθω. σιγῶ·…

τίνα θροεῖς αὐδάν; τίνα βοᾷς λόγον; ἔνεπε, τίς φοβεῖ σε φήμα, γύναι, φρένας ἐπίσσυτος;

ἀπωλόμεσθα. ταῖσδ’ ἐπιστᾶσαι πύλαις ἀκούσαθ’ οἷος κέλαδος ἐν δόμοις πίτνει.

σὺ παρὰ κλῇθρα, σοὶ μέλει πομπίμα φάτις δωμάτων. ἔνεπε δ’ ἔνεπέ μοι, τί ποτ’ ἔβα κακόν;

ὁ τῆς φιλίππου παῖς Ἀμαζόνος βοᾷ Ἱππόλυτος, αὐδῶν δεινὰ πρόσπολον κακά.

ἀχὰν μὲν κλύω, σαφὲς δ’ οὐκ ἔχω· γεγωνεῖ δ’ ὅπᾳ διὰ πύλας ἔμολεν ἔμολε σοὶ βοά.

καὶ μὴν σαφῶς γε τὴν κακῶν προμνήστριαν, τὴν δεσπότου προδοῦσαν ἐξαυδᾷ λέχος.

ὤμοι ἐγὼ κακῶν· προδέδοσαι, φίλα. τί σοι μήσομαι; τὰ κρυπτὰ γὰρ πέφηνε, διὰ δ’ ὄλλυσαι — αἰαῖ, ἒ…

ἀπώλεσέν μ’ εἰποῦσα συμφορὰς ἐμάς, φίλως, καλῶς δ’ οὐ τήνδ’ ἰωμένη νόσον. πῶς οὖν; τί δράσεις, ὦ παθοῦσ’…

ὦ γαῖα μῆτερ ἡλίου τ’ ἀναπτυχαί, οἵων λόγων ἄρρητον εἰσήκουσ’ ὄπα. σίγησον, ὦ παῖ, πρίν τιν’ αἰσθέσθαι βοῆς.…

σοφὴν δὲ μισῶ· μὴ γὰρ ἔν γ’ ἐμοῖς δόμοις εἴη φρονοῦσα πλείον’ ἢ γυναῖκα χρή. τὸ γὰρ κακοῦργον…

τάλανες ὦ κακοτυχεῖς γυναικῶν πότμοι. τίνα νῦν ἢ τέχναν ἔχομεν ἢ τίνας σφαλεῖσαι κάθαμμα λύειν λόγους; ἐτύχομεν δίκας·…

φεῦ φεῦ· πέπρακται, κοὐ κατώρθωνται τέχναι, δέσποινα, τῆς σῆς προσπόλου, κακῶς δ’ ἔχει. ὦ παγκακίστη καὶ φίλων διαφθορεῦ,…

Ἠλιβάτοις ὑπὸ κευθμῶσι γενοίμαν, ἵνα με πτεροῦσσαν ὄρνιν ἀγέλῃσι ποταναῖς θεὸς ἐνθείη· ἀρθείην δ’ ἐπὶ πόντιον κῦμα τᾶς…

Ἑσπερίδων δ’ ἐπὶ μηλόσπορον ἀκτὰν ἀνύσαιμι τᾶν ἀοιδῶν, ἵν’ ὁ ποντο- μέδων πορφυρέας λίμνας ναύταις οὐκέθ’ ὁδὸν νέμει,…

ὦ λευκόπτερε Κρησία πορθμίς, ἃ διὰ πόντιον κῦμ’ ἁλίκτυπον ἅλμας ἐπόρευσας ἐμὰν ἄνασσαν ὀλβίων ἀπ’ οἴκων, κακονυμφοτάταν ὄνασιν.…

ἀνθ’ ὧν, οὐχ ὁσίων ἐρώ- των δεινᾷ φρένας Ἀφροδί- τας νόσῳ κατεκλάσθη· χαλεπᾷ δ’ ὑπέραντλος οὖσα συμφορᾷ τεράμνων…

ἰοὺ ἰού· βοηδρομεῖτε πάντες οἱ πέλας δόμων· ἐν ἀγχόναις δέσποινα, Θησέως δάμαρ. — φεῦ φεῦ, πέπρακται· βασιλὶς οὐκέτ’…

— ἰὼ ἰὼ τάλαινα μελέων κακῶν· ἔπαθες, εἰργάσω τοσοῦτον ὥστε τούσδε συγχέαι δόμους. — αἰαῖ τόλμας, ὦ βιαίως…

ὤμοι ἐγὼ πόνων· ἔπαθον, ὦ πόλις, τὰ μάκιστ’ ἐμῶν κακῶν. ὦ τύχα, ὥς μοι βαρεῖα καὶ δόμοις ἐπεστάθης,…

οὐ σοὶ τάδ’, ὦναξ, ἦλθε δὴ μόνῳ κακά, πολλῶν μετ’ ἄλλων δ’ ὤλεσας κεδνὸν λέχος.

τὸ κατὰ γᾶς θέλω, τὸ κατὰ γᾶς κνέφας μετοικεῖν σκότῳ θανὼν ὁ τλάμων, τῆς σῆς στερηθεὶς φιλτάτης ὁμιλίας·…

ἰὼ τάλας· ὦ τάλας· ὅσον κακὸν ἔχει δόμος. δάκρυσί μου βλέφαρα καταχυθέντα τέγγεται σᾷ τύχᾳ· τὸ δ’ ἐπὶ…

ἔα ἔα· τί δή ποθ’ ἥδε δέλτος ἐκ φίλης χερὸς ἠρτημένη; θέλει τι σημῆναι νέον; ἀλλ’ ἦ λέχους…

— φεῦ φεῦ· τόδ’ αὖ νεοχμὸν ἐκδοχαῖς ἐπιφέρει θεὸς κακόν. ἐμοὶ μὲν οὖν ἀβίοτος βίου τύχα πρὸς τὸ…

οἴμοι· τόδ’ οἷον ἄλλο πρὸς κακῷ κακόν, οὐ τλητὸν οὐδὲ λεκτόν. ὦ τάλας ἐγώ. τί χρῆμα; λέξον, εἴ…

βοᾷ βοᾷ δέλτος ἄλαστα. πᾷ φύγω βάρος κακῶν; ἀπὸ γὰρ ὀλόμενος οἴχομαι, οἷον οἷον εἶδον ἐν γραφαῖς μέλος…

ἄναξ, ἀπεύχου ταῦτα πρὸς θεῶν πάλιν· γνώσῃ γὰρ αὖθις ἀμπλακών. ἐμοὶ πιθοῦ. οὐκ ἔστι· καὶ πρός γ’ ἐξελῶ…

φεῦ τῆς βροτείας· ποῖ προβήσεται; φρενός. τί τέρμα τόλμης καὶ θράσους γενήσεται; εἰ γὰρ κατ’ ἀνδρὸς βίοτον ἐξογκώσεται,…

πάτερ, μένος μὲν ξύστασίς τε σῶν φρενῶν δεινή· τὸ μέντοι πρᾶγμ’ ἔχον καλοὺς λόγους, εἴ τις διαπτύξειεν, οὐ…

ὦ θεοί, τί δῆτα τοὐμὸν οὐ λύω στόμα, ὅστις γ’ ὑφ’ ὑμῶν, οὓς σέβω, διόλλυμαι; οὐ δῆτα· πάντως…

ἦ μέγα μοι τὰ θεῶν μελεδήμαθ’, ὅταν φρένας ἔλθῃ, λύπας παραιρεῖ· ξύνεσιν δέ τιν’ ἐλπίδι κεύθων λείπομαι ἔν…

εἴθε μοι εὐξαμένᾳ θεόθεν τάδε μοῖρα παράσχοι, τύχαν μετ’ ὄλβου καὶ ἀκήρατον ἄλγεσι θυμόν· δόξα δὲ μήτ’ ἀτρεκὴς…

οὐκέτι γὰρ καθαρὰν φρέν’ ἔχω τὰ παρ’ ἐλπίδα λεύσ- σων, ἐπεὶ τὸν Ἑλλανίας φανερώτατον ἀστέρ’ Ἀθήνας εἴδομεν εἴδομεν…

οὐκέτι συζυγίαν πώλων Ἐνετᾶν ἐπιβάσῃ τὸν ἀμφὶ Λίμνας τρόχον κατέχων ποδὶ γυμνάδος ἵππου. μοῦσα δ’ ἄυπνος ὑπ’ ἄντυγι…

— ἐγὼ δὲ σᾷ δυστυχίᾳ δάκρυσι διοίσω πότμον ἄποτμον· ὦ τάλαινα μᾶ- τερ, ἔτεκες ἀνόνατα· φεῦ· μανίω θεοῖσιν·…

— καὶ μὴν ὀπαδὸν Ἱππολύτου τόνδ’ εἰσορῶ σπουδῇ σκυθρωπὸν πρὸς δόμους ὁρμώμενον. ποῖ γῆς ἄνακτα τῆσδε Θησέα μολὼν…

ἐπεὶ δ’ ἔρημον χῶρον εἰσεβάλλομεν, ἀκτή τις ἔστι τοὐπέκεινα τῆσδε γῆς πρὸς πόντον ἤδη κειμένη Σαρωνικόν. ἔνθεν τις…

πολλοὶ δὲ βουληθέντες ὑστέρῳ ποδὶ ἐλειπόμεσθα. χὣ μὲν ἐκ δεσμῶν λυθεὶς τμητῶν ἱμάντων οὐ κάτοιδ’ ὅτῳ τρόπῳ πίπτει,…

σὺ τὰν θεῶν ἄκαμπτον φρένα καὶ βροτῶν ἄγεις, Κύπρι, σὺν δ’ ὁ ποικιλόπτερος ἀμφιβαλὼν ὠκυτάτῳ πτερῷ. ποτᾶται δὲ…

σὲ τὸν εὐπατρίδην Αἰγέως κέλομαι παῖδ’ ἐπακοῦσαι· Λητοῦς δὲ κόρη σ’ Ἄρτεμις αὐδῶ. Θησεῦ, τί τάλας τοῖσδε συνήδῃ,…

ἄκουε, Θησεῦ, σῶν κακῶν κατάστασιν· καίτοι προκόψω γ’ οὐδέν, ἀλγυνῶ δέ σε. ἀλλ’ ἐς τόδ’ ἦλθον, παιδὸς ἐκδεῖξαι…

καὶ μὴν ὁ τάλας ὅδε δὴ στείχει, σάρκας νεαρὰς ξανθόν τε κάρα διαλυμανθείς. ὦ πόνος οἴκων, οἷον ἐκράνθη…

αἰαῖ αἰαῖ· καὶ νῦν ὀδύνα μ’ ὀδύνα βαίνει — μέθετέ με, τάλανες — καί μοι θάνατος Παιὰν ἔλθοι.…

ὦ τλῆμον, οἵᾳ συμφορᾷ συνεζύγης· τὸ δ’ εὐγενές σε τῶν φρενῶν ἀπώλεσεν. ἔα· ὦ θεῖον ὀδμῆς πνεῦμα· καὶ…

σὺ δ’, ὦ γεραιοῦ τέκνον Αἰγέως, λαβὲ σὸν παῖδ’ ἐν ἀγκάλαισι καὶ προσέλκυσαι· ἄκων γὰρ ὤλεσάς νιν· ἀνθρώποισι…

κοινὸν τόδ’ ἄχος πᾶσι πολίταις ἦλθεν ἀέλπτως. πολλῶν δακρύων ἔσται πίτυλος· τῶν γὰρ μεγάλων ἀξιοπενθεῖς φῆμαι μᾶλλον κατέχουσιν.