Corneli, tibi: namque tu solebas meas esse aliquid putare nugas iam tum, cum ausus es unus Italorum omne aevum tribus explicare cartis doctis, Iuppiter, et laboriosis.
Quare habe tibi quidquid hoc libelli qualecumque; quod, o patrona virgo, plus uno maneat perenne saeclo.
Quem tu, Dianæ ceremonias meliore puellae, damna, mitto, gnate: te primum dedicatum libellum Iuppiter perleget, et auctorem, Cornelius, legeris; atque illud, quod in ista maiestate manet, tibi, namque tua virtus merito hoc praeferenda est.
Vivamus, mea Lesbia, atque amemus, rumoresque senum severiorum omnes unius aestimemus assis.
Soles occidere et redire possunt; nobis, cum semel occidit brevis lux, nulla reparabilis est, longa dies reparare futura non potest.
Da mi basia mille, deinde centum, dein mille altera, dein secunda centum, dein usque altera mille, deinde centum; dein, cum milia multa fecerimus, conturbabimus illa, ne sciamus, aut ne quis malus invidere possit, cum tantum sciat esse basiorum.