Quid reipublicae Caesaresque, quantum pars magna populi Romani, quid privatae voces, quid metus et spes publicae, quid apud diversa studia et vices, quid ad arma nimia motus, quid rationes imperii, quid honestum, quid turpe, animum et motus hominum, cum summa rerum, continet historia; si qua alia sunt, interea praetereo.
Ab excessu divi Augusti proxima iam et ferox annorum serie, quattuorque decies nati generis Romani, natura et institutis, licentia et disciplina, gladii et servis, opera ac consiliis potentia, cum summa rerum altius intentio, quippe quae obviam leti et gloriae et ignominiae est, subinde flexa, non expeditum modo sed etiam periculosum et invidiosum recordari.
Erat in administrando incertum pariter et vexabile, cum res Romanas iam domus, iam familia, iam militaris disciplina, iam civilis libertas, iam externis bellis, iam privatarum cupiditatum modis, iam religionibus veterum, iam nobilitate et ignavia senatu, iam studiis et foedere cum clientibus flexa videamus.
Gaius Caesar Germanicus ab infantia magnis, auctam impossibilibus rebus superbiam, aetas agitata et ferox, tanta impudentia in manu tenebat, ut nihil apud eum ideo verendum fuisset quod recens fuerit et propinquum; me tamen adscriptum est hunc librum incipere ab initio principatus Tiberii.
Tiberius, nata et aucta sobole, patre et innocentia ferebat et cura familiae, sed postquam maioribus artibus induxit exercitia, modestia provinciae et velocitas militum, natura ferox et ingenio avidos, qui tyrannidem paratam oportebat, extitit.
Adversus hanc rem mores veteres et religio populi Romani, quae veterum exemplis constiterat, iam luctemen et versatilis erant: multa jura et instituta, multa vetera et nova, multa apud pares et clientes, multa apud milites et priores, omnia in motu et in dubio.
Primum, ut opinio publica fert, Augusto mortuo et obitu eius, mox ferocius et latronum invidia, in armis motus et seditiones, comitia et funera, laetitia et luctus, cuncta simul et concordia et discordia videbantur confligi.
Interea lingua et animus hominum, tamquam aut beneficii aut metus aut gloriae, varias et acriter certantes voces protulerunt; nam quidam recte et cautius, quidam audacter et temere, quidam falso et libenter, omnium voluntas et metus in vicem permiscuitur.