ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος, καὶ σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου, καὶ πνεῦμα θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος.
εἶπεν δὲ ὁ θεός· γενηθήτω φῶς. καὶ ἐγένετο φῶς. καὶ εἶδεν ὁ θεὸς τὸ φῶς ὅτι καλόν, καὶ διεχώρισεν ὁ θεὸς ἀνὰ μέσον τοῦ φωτὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σκότους. καὶ ἐκάλεσεν ὁ θεὸς τὸ φῶς ἡμέραν, καὶ τὸ σκότος ἐκάλεσεν νύκτα. καὶ ἦν ἑσπέρα καὶ ἦν πρωί, ἡμέρα μία.
εἶπεν δὲ ὁ θεὸς· γενηθήτω στέρεωμα ἀνὰ μέσον τῶν ὑδάτων, καὶ ἔστω διαχωρίζον ἀνὰ μέσον ὑδάτων καὶ ὑδάτων. καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸ στέρεωμα, καὶ διείργασεν ἀνὰ μέσον τῶν ὑδάτων τὰ ὑπὸ τὸ στέρεωμα καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ὑδάτων τὰ ἐπάνω τοῦ στέρεος. καὶ ἐγένετο οὕτως.
καὶ ἐκάλεσεν ὁ θεὸς τὸ στέρεωμα οὐρανόν. καὶ ἦν ἑσπέρα καὶ ἦν πρωί, ἡμέρα δευτέρα.
εἶπεν δὲ ὁ θεὸς· συσσωρευθήτω τὸ ὑπὸ τὸν οὐρανὸν ὕδωρ εἰς τόπους ἑνὸς, καὶ ὀφθήτω ἡ ξηρά. καὶ ἐγένετο οὕτως. καὶ ἐκάλεσεν ὁ θεὸς τὴν ξηρὰν γῆν, καὶ τὰ συσσωρευθέντα ὕδατα ἐκάλεσεν θαλάσσας· καὶ εἶδεν ὁ θεὸς ὅτι καλόν.
εἶπεν δὲ ὁ θεός· βλαστήσωσιν ἡ γῆ χόρτοι, σπείροντες σπόριον κατὰ γένος, καὶ ξύλα καρποφόρα ποιῆσον καρπὸν ἐπὶ τὴν γῆν, ἔχοντα ἐν ἑαυτοῖς σπέρμα κατὰ τὸ εἶδος αὐτῶν. καὶ ἐγένετο οὕτως. ἐξῆλθεν δὲ ἡ γῆ χόρτος καὶ σπείρης, καὶ ξύλον καρποφόρον ποιοῦν καρπὸν ὀμοιον κατὰ γένος αὐτοῦ, ἐν ᾧ ἦν τὸ σπέρμα αὐτῶν. καὶ εἶδεν ὁ θεὸς ὅτι καλόν. καὶ ἦν ἑσπέρα καὶ ἦν πρωί, ἡμέρα τρίτη.
εἶπεν δὲ ὁ θεός· φωστῆρες γενηθῶσιν ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ, τοῦ διαχωρίζειν τὴν ἡμέραν ἀπὸ τῆς νυκτός, καὶ εἰσὶν εἰς σημεῖα καὶ εἰς καιροὺς καὶ ἡμέρας καὶ ἐνιαυτούς·
καὶ γέγονεν οὕτως. καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς τοὺς δύο φωστῆρας τοὺς μείζονας· τὸν μέγαν φωστῆρα τοῦ ἡμέρας, καὶ τὸν μικρὸν φωστῆρα τῆς νυκτός, καὶ τὰς ἀστέρια. καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ θεὸς ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ τοῦ φωτίζειν ἐπὶ τῆς γῆς,
καὶ ἡγεῖσθαι τὴν ἡμέραν καὶ τὴν νύκτα καὶ διαχωρίζειν τὸ φῶς ἀπὸ τοῦ σκότους· καὶ εἶδεν ὁ θεός ὅτι καλόν. καὶ ἦν ἑσπέρα καὶ ἦν πρωί, ἡμέρα τέταρτη.
εἶπεν δὲ ὁ θεός· ἀναπαραχθῇ τὸ ὕδωρ ῥᾳθυμῶν ζωῆς, καὶ πετεινὰ πετήσει ἐπὶ τῆς γῆς ἐπὶ τὸ πρόσωπον τοῦ στερεώματος τοῦ οὐρανοῦ. καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὰ μεγάλα κτήνη καὶ πάντα τὰ κινητὰ τὰ ὑδρόβια κατὰ γένος, καὶ πᾶν πετεινὸν πτερωτόν κατὰ γένος. καὶ εἶδεν ὁ θεὸς ὅτι καλόν.
καὶ εὐλόγησεν αὐτούς ὁ θεός λέγων· γενηθήτωσαν καρποφόρα καὶ πλεοναζέσθωσαν καὶ πληθύνων ἐπὶ τῆς γῆς. καὶ ἦν ἑσπέρα καὶ ἦν πρωί, ἡμέρα πέμπτη.
εἶπεν δὲ ὁ θεός· ἐκφέρει ἡ γῆ κτήνη ζῶσαν κατὰ γένος, βόας καὶ ἑρπετὰ καὶ θηρία τῆς γῆς κατὰ γένος αὐτῶν. καὶ ἐγένετο οὕτως. καὶ ἐποίησεν ὁ θεός τὰ θηρία τῆς γῆς κατὰ γένος αὐτῶν, καὶ τὰ βόα κατὰ γένος αὐτῶν, καὶ πᾶσαν τὴν γῆν σκώληκας κατὰ γένος αὐτῶν. καὶ εἶδεν ὁ θεός ὅτι καλόν.
εἶπεν δὲ ὁ θεός· ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾿ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν· καὶ ἀρπάξει τῆς θαλασσίας ἡγεμονίας ἐπὶ τῶν ἰχθύων τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐπὶ πᾶσης τῆς γῆς καὶ ἐπὶ παντὸς ἑρπετοῦ ἐπὶ τῆς γῆς. καὶ ἐποίησεν ὁ θεός τὸν ἄνθρωπον ἐν εἰκόνιᾳ θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν· ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς.
καὶ εὐλόγησεν αὐτούς ὁ θεός καὶ εἶπεν αὐτοῖς· αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ κατακυριεύσατε τῆς θαλάσσης καὶ τῶν ἰχθύων αὐτῆς καὶ τοῦ πτηνοῦ τοῦ οὐρανοῦ καὶ παντὸς ζῴου ἐχθροῦ ἐπὶ τῆς γῆς. καὶ εἶπεν ὁ θεός· ἰδοὺ ἔδωκα ὑμῖν πάντα χόρτον σπείρον γενόμενον σπέρμα κατὰ τὸ εἶδος αὐτοῦ, καὶ πᾶν ξύλον ἔχον καρπὸν ἐν ᾧ ὁ σπέρμα αὐτοῦ· ὑμῖν ἔσται εἰς βρῶσιν.
καὶ πᾶσιν τῶν θηρίων τῆς γῆς καὶ πᾶσιν τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ πᾶσι τοῖς ἑρπετοῖς τῆς γῆς, ἃ ἔχει ψυχὴν ζωῆς, ἔδωκεν πᾶν χόρτον πρὸς βρῶσιν. καὶ ἐγένετο οὕτως. καὶ εἶδεν ὁ θεός πάντα ὅσα ἐποίησεν, καὶ ἰδοὺ καλὰ σφόδρα. καὶ ἦν ἑσπέρα καὶ ἦν πρωί, ἡμέρα ἕκτη.