Μακάριος ἀνήρ ὃς οὐκ ἐπορεύθη ἐν βουλῇ ἀσεβῶν, καὶ ἐν ὁδῷ ἁμαρτωλῶν οὐκ ἐστάθη, καὶ ἐπὶ καθέδραν λοιμῶν οὐκ ἐκάθισεν.
ἀλλʼ ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ ἡ βουλὴ αὐτοῦ, καὶ ἐν τῷ νόμῳ αὐτοῦ μελετήσει ἡμέρας καὶ νυκτός.
καὶ ἔσται ὡς ξύλον πεφυτευμένον παρὰ τὰς διεξόδους τῶν ὑδάτων, ὃ τὸν καρπὸν αὐτοῦ δώσει ἐν καιρῷ αὐτοῦ, καὶ τὸ φύλλον αὐτοῦ οὐ μὴ μαρανθῇ· καὶ ὁ ὅλος ὁ ποιῶν αὐτόν εὐοδωθήσεται.
οὐχ οὕτως οἱ ἀσεβεῖς, οἱ οὗτοί· ἀλλʼ ὡς τὸ χνοῦ τοῦ Ὀριὼν ὃν ἐκβάλλει ὁ ἄνεμος ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς.
διὸ οὐκ ἀναστήσονται ἀσεβεῖς ἐν κρίσει, οὐδὲ ἁμαρτωλοὶ ἐν συνάξει δικαίων·
ὅτι γινώσκει Κύριος ὁδὸν δικαίων· ἡ δὲ ὁδὸς ἀσεβῶν ἀπολεῖται.