Postquam exstitit Romae bellum quod Macedonem Marcellus victor abegerat, origo gentium et de principibus earum narrationes ut coepissent, et multi laudati doctores et poetae pro historiae amore versati natura rerum antiquarum et gestarum etiam memoriam servaverant. Itaque multae gentes et regna, quae ab ipsis Romanis nondum cognita erant, memoriae traditae sunt per antiquos scriptores.
Quorum inter clarissimus fuit Pompeius Trogus, cuius commentaria Hispanice conscripta nobis non pervenerunt, sed per Iustinum eorum epitomen habemus. Is Trogum admodum diligenter collegit et breviter exaravit, ut res maximas et mirabiles de diversis populis continerentur.
Primum narratur de origine mundi et de primis hominum institutis, et de gentibus antiquissimis, quae postea nomen et mores habuerunt. Antiqui scribunt Hyrcanos, Assyrios, Babylonios et Persas, quorum gesta et divitiae multis modis miratae sunt.
De origine etiam Trojanorum et de Aeneae habitu post urbem excidium meminit; quoniam ab Trojanis multae gentes oriundae fuisse dicebantur, quarum exoritur Roma ipsa et reges alii multae, qui postea in campo bello aut pace claruerunt.
Praeterea Iustinus narrat de Macedończyce familia et de eius primis principibus, quorum fama per totum Orientem constiterat; hinc genus atque potentia Alexandri Magni comparantur, cuius facta eminent et probantur.
Sic Iustinus prologum ponit, ut lectori perspektum habeat rationem cur gesta ex diversis regionibus et temporibus in brevi compendio collocata sint; hinc incipiunt libri, qui singula regna, populorum origines et magnas res gestae continere promittunt.