Beatus vir, qui non abiit in consilio impiorum, et in via peccatorum non stetit, et in cathedra pestilentiae non sedit.
Sed in lege Domini voluntas eius, et in lege eius meditabitur die ac nocte.
Et erit tamquam lignum quod plantatum est secus decursus aquarum, quod fructum suum dabit in tempore suo, et folium eius non defluet: et omnia quaecumque faciet prosperabuntur.
Non sic impii: sed tamquam pulvis, quem proicient ventus a facie terrae.
Ideo non resurgent impii in judicium, neque peccatores in congregatione iustorum.
Quoniam novit Dominus viam iustorum: et via impiorum peribit.
Deus Deus meus, respice in me quare dereliquisti me? longe a salute mea verba delictorum meorum.
Deus meus, clamabo per diem, et non exaudies: et nocte, et non ad insipientiam mihi.
Tu autem in sancto habitasti, laus Israel.
In te speraverunt patres nostri: speraverunt, et liberasti eos.
Ad te clamaverunt, et salvi facti sunt: in te speraverunt, et non sunt confunditi.
Ego autem sum vermis, et non homo: opprobrium hominum, et abiectio plebis.
Omnes qui videbant me, irriderunt me: locuti sunt labia, et movuerunt caput:
Haec quidem posuerunt me in faciem spreti: cum video illos, quasi locuti sunt super me.
Speravit in Domino, eripiat eum: salvum faciat eum, quoniam vult eum.
Quoniam tu es qui de vulva eduxisti me: spes mea ab ubera matris meae.
In te propter nomen meum persecuti sunt me: aperuerunt os suum super me, similis leo rapiens et rugiens.
Sicut aqua effusa sum, et dispersa sunt omnia ossa mea: factum est cor meum tamquam cera liquescens in medio viscerum meorum.
Aruit tamquam testa vires mea, et lingua mea adhaesit fauci meae: et in pulverem mortis deduxisti me.
Quoniam circumdederunt me canes multi: concilium malignantium obsedit me: foderunt manus meas et pedes meos.
Coclearia meae enumeraverunt cuniculae meas: ipsi videre volunt omnia ossa mea.
Dividunt sibi vestimenta mea: et super vestem meam miserunt sortes.
Tu autem, Domine, ne elongaveris auxilium tuum a me: ad defensionem meam respice.
Erue a verbo gladii animam meam: unicam meam de manu canis.
Salva me de ore leonis: et a cornibus unicornium humilitatem meam.
Narrabo nomen tuum fratribus meis: in medio ecclesiae laudabo te.
Qui timetis Dominum, laudate eum: universa semen Iacob, magnificate eum: et timeat eum universa semen Israel.
Quoniam non sprevit neque abhominatus est afflictionem pauperis: nec avertit faciem suam a me: et cum clamorisset ad eum, exaudivit me.
Ita enim confitebor nomini tuo in ecclesia: et laudabo te in populis, quia magnificata est super omnem patience mea.
Et non vasta soliumum: requisitus sum, et non dereliquisti me.