Quum iam per multos annos, variis experimentis et observationibus, caelestium corporum magnitudines, cursus et motus contemplarer, et oculi mei, ut semper contingit, aliam rem interdum prius videbant, et aliam postea: tandem die 7. Mensis Ianuarii, An. 1610. postquam telescopium a me nuper constructum, et non promissam humanis oculis facultatem instrumenti illius perspexeram, in diem illam decrevi, si quid novum appareret, ad Rempublicam Literis mandare. Huc unam causam etiam adposui magis quam alias: quoniam plerique, qui telescopio utebantur, aut calibris ocularium privatis occulorum sensibus fidenti, aut animadversiones suas plane concitariis supposerant, res quas aspicerent prae mei testimonio sine dubio accepturi erant.
Primum igitur quod oculis meis obvium factum est, lunae facies mediocriter emicuit, et superficies eius non est plana, ut a veteribus traditum, sed asperitates et recessus plures habet; in quibus colles, promontoria, et maria non ita dissimilia videntur, quae in terra nostra observantur. Hae obseruationes, licet breviores, tamen exactam quandam notionem de forma et structura huiusce luminaris adferunt, atque etiam sententias antiquis de eius perfectione confellunt.
Secundo, innumerabiles stellas in partes coeli, quae antea invisibiles fuerant, telescopio apparere conspexi; ex his non pauca inatis globulis maculae similes videbantur, quae distincte ab apparitu lucis majorum stellarum erant. Hae novae stellae in disciplina astronomica magnum locum obtinebunt, et modum quo designantur systemata stellarum nobis plenius patefacient.
Tertio, in ipso hoc die Ianuarii septimo, cum Jupiter adnueret ad aspectum telesscopii mei, quatuor parvos nubes lucentes, iam diu iuxta planetam illam habitare coeperunt, quatuor in lineam quasi per planum punctis dispositas, quae posito tempore mutuo inter se distantiam posse videbantur. Hae nubes, postquam observationes continuatae, certissime ad Jupiterum orbem circa ipsum errantes esse compertae sunt.
Ex his constat Jupiter non solus per caelum vagari, sed cum aliquot satellitibus, quorum motus circa ipsumm claram perpendicimus, quippe sunt apparentiae facile repraesentabiles. Hae inveniones, si recte intellectae fuerint, astronomiae fundamenta immuunio moverunt, et novas rationes de motibus planetarum postulant.
Quod ad me attinet, ea omnia scribo non ut pronuntiem sine probatione, sed ut observationum et calculorum rationes, quas per multa et diligenta reflexione collegi, in lucem proferam, ut alii, idoneis instrumentis utebuntur, res aspiciant et probent. Si quid novitatis in observationibus meis erraverit, scio me facile rectum iri, per aliorum observationes et correctiones.
Demum, nisi forte aliquis ingenio versato voluerit contraria imprimere, spero hanc ephemeridem meam, quatenus nova et utiles notitiae de caelo, utilem fore astronomiae civitati, et rerum naturalium studiosis. Ita ergo hisce brevibus statementis, rem publicam literarum ad cognoscendum coeli mysteria adhortor, et spero ut novae observationes, ab aliis confirmatae, scientiae lumen augeant.