1. Deus est res infinita, aut cum infinitis facultatibus, aut simpliciter absoluta entitas; omnes reliquae res sunt ea quod participatio aliqua entitatis divinae; ideo necesse est quod sint aliqua entia simplicia, quae participent perfectionem divinam per quantitatem aut per gradum, et sint principiis rerum composite et partis. Has entitates simplices voco monadas.
2. Monada nihil habet principia extrinseca; omnia sita sunt intrinsecè. Sunt imaginabiles signa desuper, sed non habent portiones, partes, aut accidentia extrinseca; nec possunt affici per accidentia extrinseca; posse et existet, sunt sui modos et actus, et inde omnes varia sunt ex mutationibus internis. Quia non habent partes, necesse est simplicia; et quia sunt principes rerum, indestructibilia.
3. Monada est fora compositorum, sine locis et extensione; est aliquid indivisibile, impenetrabile. Si materiae partes essent simplices, necesse esset quod essent monadae corporeae; sed materia est compositum ex extensione; ergo monadae sunt entia metaphysica simplicia non-extensa.
4. In natura nulla generatio vel corruptio ex nihilo; id quod videtur generari, est apparet compositio ex principiis prioribus; et quod videtur corrumpi, est resolutio in principia quae permanserunt. Monadae sunt incorruptibiles, indestructibiles, et absolute simples.
5. Monadae sunt numerabiles, et super omnia divini ordinis. Sunt omnes diversae secundum perfections et perceptions; et omnis mutatio in monada est mutatione sua interna, ex natura sua, per successiones de perceptions et appetitionum (appetitus) inter se connexarum.
6. Singulae monadae sunt similia, sed non identica; sunt principia individuationis. Individuum non extenuatur per composita, sed per ipsam simplicitatem monadae, quae non habet partes extensionis et ideo non dividitur.
7. Monadae habent differentias, non per spatium vel extensionem, sed per perceptions et appetitiones; et quia Deus creavit infinitatem monadum, dispositio earum est talis ut sit harmonia praestabilita inter monadas, ita ut eorum percepiones conveniant una cum aliis in ordine universali.
8. Perception est entelechia qua monada repraesentat universum; distincta sunt completissimae et distinctissimae ideas, quae sunt in monada, sive manifestae sive obscure. Appetitus est mutatio interna, qui consequitur perceptionem; voluntas est appetitus clariori gradu.
9. Monada principalia, sive animae, sunt monadae cum perceptionibus distinctis et reflexivis; corpora apparent ex aggregatione monadarum plerumque sensibilium, i.e., plurium monadarum quae in ordine harmonioso simul varient. Corpus est vera entitas, sed composita ex pluribus monadis, et unitas corporis est per formam unificantem datae aggregationi.
10. Deus est monas summa, quae continet in se perfections infinitas; est principium finalis et causarum, et praestabilit harmoniam inter monadas, ita ut conjunctio apparens causarum occasionalium sit secundum leges a Deo ordinatas. Deus ipse non habet in causa extrinsecam rationem; ipse est fundamentum omnium veritatum et perfectionum.