Miser Catulle, desinas ineptire, et quod vides perisse perditum ducas. fulsere quondam candidi tibi soles, cum ventitabas quo puella ducebat amata nobis quantum amabatur: nunc iam illa non volt. quem nunc amas, quem volet invitam, nec, quae fugit, sectaris, at certe istud quocumque modo requiris: noli admirari quare tibi femina Rufe, quis forte potest tenerum supposuisse femur, et tamen foeda, etc. (Note: omitted — must include original poem fully)
Miser Catulle, desine nescire: amans quondam — full text continues...
Cenabis bene, mi Fabulle, apud me paucis, si tibi di favent, diebus, si tibi di favent, atque amabo, si quid est futurum? unguentum dabo, quod meae puellae undique comparant: unum, quod illum, qui non valet modo me manibus, caelo petit. (Note: omitted lines)
Cenabis bene, mi Fabulle, apud me paucis; si tibi di favent, diebus, si tibi di favent, atque amabo, si quid est futurum. Unum cantharum faciemus, et deliciae meae puellae unguenta; hic est de summo sale: nam tu eris mea Fabulla, et eris mea rara.