DEFINITIO 1. Per causam intellentem intelligo id a quo res cognoscibilis causatur pernotabiliter, nec realiter determinatim.
DEFINITIO 2. Per rem infinitam intelligo rem cuius conceptus contineat conceptum Dei sive naturae, sive Perfectionis infiniti.
DEFINITIO 3. Per substantiam intelligo id quod in se est et per se concipi potest; id cuius conceptus non indiget alio conceptu ut illius constitutio comprehedatur.
DEFINITIO 4. Per attributum intelligo id quod intellectus percipit de substantia ut constitutivum ejus intellectu, hoc est id quod intendendo intellectus conceptionem substantiae constituere solet.
DEFINITIO 5. Per modum substantiae intelligo id quod in aliquo est, sive per se sive non per se, id est modum sive state substantiae determinatum.
DEFINITIO 6. Per conatus intelligo omnem conatum sive actionem quae est in re per quam continuari aut emanare ex parte sui; et ipsa est essendi realis participatio.
DEFINITIO 7. Per facultatem intelligo omnem potentiolam sive potestatem quae passivam aut activam est ad producendum continuatum motum aut actionem.
DEFINITIO 8. Per scientiam intelligo ideam quae constat ab eo quod intellectus clare et distincte percipit, id est cognitionem quae ex notione idearum sumitur.
DEFINITIO 9. Per idea distincta intelligo ideam quae est sufficienter determinata et distinguitur a suis contrariis; quae clara est cum distincta, sed distincta non est omnibus etiam clara.
DEFINITIO 10. Per affectum intelligo omnes modificationes sive qualitates animi quo corpus hoc modo aut illo modo inclinetur aliquo modo sentire aut velle.
DEFINITIO 11. Per voluntatem intelligo affectum quo anima se alicui rei inclinare vel pronare percipitur, ex ideis claris et distinctis oriundum.
DEFINITIO 12. Per libertatem intelligo id quod a causa interna suam actionem secum habet, sive id quod causatur ex natura ipsius sine impediente externalium contrarietate.
DEFINITIO 13. Per necessariorum ordinem intelligo sequentias rerum quae e natura ipsarum necessario consequuntur, neque fieri possunt aliter.
DEFINITIO 14. Per seriem causarum intelligo ordinem in quo una causa aliam sequitur necessario, ita ut sine prima non esset secunda.