ἆπτοι δ᾿ οἰκτρὸν κλύειν ἦμαρ ἔφην ἑρπετὸν ἀνὰ χθόνα· ὃς δ᾿ ἄρ᾿, ὦ φίλτατοι, μὴ τείσεσθ᾿, ἰδοῦσ᾿ ἔχειΝ ὑπὲρ ἔργων γλυκέος εὔχεσθαι·
ὅσον ἐπὶ σφαλαγγὶ μετὰ φίλων ἦμαρ ἀνάθεμα πέλας ἦλθε, ἀλλ᾿ ἄρα πᾶσιν ἐνὶ καὶ δαίμοσιν ὀιστὸν ἔχειν·
οἳ μέν τ᾿ ἔχον ἐνὶ κηλέεσσιν ἀριπρεπές, ἐγὼ δὲ μέλλω, Μαραθίη τέ, φρένας ἐπ’ Ἀθηναίων ἤγαγες,
ἠγρόμενος ἱππείοις ὑπ᾿ ἀγείρων ἵππων συμπόταις, οἳ πάντας ἔχον ἐνὶ πάροιθεν ἐνώνυμος ἐλπίς.
ἦ που καὶ μὲν ἦν φυγὴ λιποῦσα κῶμον ἐκ Δαΐδων, ὅττις ἐν Ἀκάματι νόσφιν ἔτασσε κορύσαις,
ἦ τοι ἕτερον ἔργον, ὅττις ἐνὶ χερσὶν ἔχεν ἀεικέα νέκυος ὁμὰ ἁπαλῶν ἐνὶ λάχοις·
οὐ γὰρ ἔδειξε χαλκεύειν ἔργων ἀπείρων ἄκουσμα πόρων, ἀλλὰ δεινὰ μὲν τέρατα ἐνὶ νώτοις ἔχων
ἔσπετο δ᾿ ὑπ᾿ ἀνδρῶν ὁδῶν ἠδὲ κρυπτὰ βροτῶν ἐπὶ χθονὶ τροπαῖα ἄειδε.