Step 1 of 6 · Read it through once
Book 10 · lines 218–232
Passage 1 of 3 · Section metadata unavailable
Find a section
Choose a paragraph to open its bounded reader passage.
Current position: Loading section metadata…
Find a section
Choose a paragraph to open its bounded reader passage.
Loading source sections…
218ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.
219τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·
220Νέστορ ἔμʼ ὀτρύνει κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ
221ἀνδρῶν δυσμενέων δῦναι στρατὸν ἐγγὺς ἐόντων
222Τρώων· ἀλλʼ εἴ τίς μοι ἀνὴρ ἅμʼ ἕποιτο καὶ ἄλλος
223μᾶλλον θαλπωρὴ καὶ θαρσαλεώτερον ἔσται.
224σύν τε δύʼ ἐρχομένω καί τε πρὸ ὃ τοῦ ἐνόησεν
225ὅππως κέρδος ἔῃ· μοῦνος δʼ εἴ πέρ τε νοήσῃ
226ἀλλά τέ οἱ βράσσων τε νόος, λεπτὴ δέ τε μῆτις.
227ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἔθελον Διομήδεϊ πολλοὶ ἕπεσθαι.
228ἠθελέτην Αἴαντε δύω θεράποντες Ἄρηος,
229ἤθελε Μηριόνης, μάλα δʼ ἤθελε Νέστορος υἱός,
230ἤθελε δʼ Ἀτρεΐδης δουρικλειτὸς Μενέλαος,
231ἤθελε δʼ ὁ τλήμων Ὀδυσεὺς καταδῦναι ὅμιλον
232Τρώων· αἰεὶ γάρ οἱ ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἐτόλμα.