In nova fert animus mutatas dicere formas corpora; di, coeptis (nam vos mutastis et illas) adspirate meis primaque ab origine mundi ad mea perpetuum deducite tempora carmen.
Ante mare et terras et quicquid in illis est inexorabile semper natura fuit: omnibus idem imperium, commune caput, nullo discrimine in aeternum; nunc quoque, quod fuit, aut erit, certum est; tamen et illa ambulant, nec sunt immortalia quicquam. Sed ubi primum rerum natura renovata est, et genus inceptum est, incipit et fatum caelestibus, et quicquid sub caelo est, in ordine ponit.
At primum, ubi primus orbis viderat lumina tellus, aetheriaque parte tenebat, et nebulas nubes tenuere pontum et retro flexit super ipsum unda cacumina montis, et mare cum iuga vident, et ferminae conduntur, tum Deus ab alto cogit omnem formam, et natura vides, et quaequaequamque nihil aliud erat nisi forma dierum.
Erant et olim nitidae tenuere ferarum corpora naturaque animos, at primordia mundi etiam petiere, scelerataque molles agebant, et ferae mollierunt corpora linguasque fuderunt, et cervus et lepus et leo miscentur in unum, et quicquid a tergo est, formae diversa sub uno sunt; mutatamque truces in mollia saeva figura per aevum coeunt.
Tum piena fere conditor, genitorque deorum, ascendere cibos, et flamma locavit, et coepit in orbem spargere lumen; et solitia terris emicuit, et sidera caelo, et tellus formabat se e proprio sanguine, et cum corpore coepit animam, et juvenis e vulnere natus erat; nec minus et facta parem genus dispensavit aqua: et repetunt istae semina quaedam, et generis atque suis regnum condidit in primis.
Erant autem saevae pestes, et discordia belli, et vitium, sed et artes, et studia civilia pars, et rapinae ferarum et rabies, atque humani sensus in corpore coniunctus et factus: et quicquid in homine est, et linguae, et sensus, et species, atque mores, et opes, atque imperia fuit, huc ansa fuit; sed cum elementa miscerentur, et primordia generis, in commune recessit ratio, et quaedam incepta mundi principalia facta sunt.