Step 1 of 6 · Read it through once
Book 1 · lines 348–362
Passage 1 of 5 · Section metadata unavailable
Find a section
Choose a paragraph to open its bounded reader passage.
Current position: Loading section metadata…
Find a section
Choose a paragraph to open its bounded reader passage.
Loading source sections…
348Redditus orbis erat. Quem postquam vidit inanem
349et desolatas agere alta silentia terras,
350Deucalion lacrimis ita Pyrrham adfatur obortis:
351“O soror, o coniunx, o femina sola superstes,
352quam commune mihi genus et patruelis origo,
353deinde torus iunxit, nunc ipsa pericula iungunt,
354terrarum, quascumque vident occasus et ortus,
355nos duo turba sumus; possedit cetera pontus.
356Haec quoque adhuc vitae non est fiducia nostrae
357certa satis; terrent etiam nunc nubila mentem.
358Quis tibi, si sine me fatis erepta fuisses,
359nunc animus, miseranda, foret? quo sola timorem
360ferre modo posses? quo consolante doleres?
361Namque ego (crede mihi) si te quoque pontus haberet,
362te sequerer, coniunx, et me quoque pontus haberet.